De nachttrein

De nachttrein

 

Een reis is een prachtig moment om je in de breedte de ontwikkelen. Tijdens ons culturele uitstapje naar Rusland hielp Sofia met de planning, ze regelde haar eigen bagage en bestelde thee aan boord (in het Russisch). De dode momenten gebruikte ze om te lezen en natuurlijk werd er gespeeld. Dit is de nachttrein van Moskou naar Sint Petersburg in de zomer van 2017.

De andere kant

De andere kant

In de tweede wereldoorlog belegerden de Nazi’s Leningrad gedurende bijna 900 dagen (8 september 1941 – 27 januari 1944). Dat beleg vroeg veel van de bevolking. In de strijd en door uithongering kwamen meer dan een miljoen Russen om. De hele bevolking werd gemobiliseerd om de aanstormende Duitsers tegen te houden. Iedereen werd aan het werk gezet: loopgraven en forten aanleggen, wapens maken, hout hakken, wacht lopen, etc. De Nederlandse schrijver Jaap ter Haar schreef er het indringende jeugdboek ‘Boris’ over.

Voor de Russen was het verbreken van de belegering een hoogtepunt en mentaal is het belangrijker dan de overwinning bij Stalingrad. Zeker omdat Stalin er tijdens de oorlog al maximaal gebruik van maakte om het moreel op te vijzelen (en wellicht daarom de belegering mogelijk langer heeft laten duren dan noodzakelijk was). Ook voor de huidige regering is het verbreken van de belegering een terugkerend feestmoment.

In Sint Petersburg bezochten we zo’n herdenking. Voor de Hermitage hadden de Russen een prachtige collectie voertuigen, kanonnen, vrachtwagens en tanks neergezet. Dat werd opgeluisterd met historische patriottische liederen die op een harmonica werden gespeeld en die door bezoekers uit volle borst werden meegezongen.

Onze Russische familie werd tijdens de oorlog voor meer dan de helft uitgedund. Alle overlevenden speelden vrijwillig of verplicht een actieve rol in die donkere dagen. Sofia heeft veel contact met haar overgrootmoeder die gedurende de belegering diverse rollen heeft vervuld: ze groef loopgraven, liep met een hooivork en emmer zand wacht op de daken om brandbommen onschadelijk te maken en haalde lijken uit huizen om ziekten tegen gaan. Ze is ‘held van de stad’ en daarmee een veteraan met aanzien (meer over oma Alevtina vind je hier).

Via een soort puzzel- en speurtocht liepen we van metro naar het immense plein waar we een middag doorbrachten en daar de belegering en de consequenties daarvan bespraken. Al eerder hadden we “Boris” gelezen, dus we stonden uitgebreid stil bij de wagens die over het bevroren Ladoga-meer via “De weg van het leven” voorraden naar de stad brachten. Aan de hand van getoonde westerse voertuigen hadden we het over de lend/lease-regeling waarmee het westen de Russen te hulp kwam en de rol van de Nederlandse koopvaardij daarin. We bekeken (luchtdoel) kanonnen, tanks en bunkers. Sofia zong  liederen mee en danste op de Harmonica-muziek.

 

 

Vroeg op pad voor rommel

Vroeg op pad voor rommel

Een dag naar de beroemde rommelmarkt van Sint-Petersburg. Een markt waar je echt alles kunt kopen, ook niet-legale zaken. Vooral nazi-gerelateerde waar is populair en er wordt een hoofdprijs betaald voor botten van gesneuvelde soldaten. De autoriteiten treden hier hard tegen op en vandaar dat de koopmannen niet happig zijn op camera’s. We moesten er vroeg voor uit de veren.

Paddestoelen plukken

Paddestoelen plukken

Onze dochter voeden we tweetalig en bi-cultureel op. Aangezien we (in Nederland geboren man, in USSR geboren vrouw) in Nederland wonen, is dat de basis en daarnaast leren we haar dus Russisch. Sofia is 6, spreekt, leest en schrijft Nederlands en Russisch. Onderdeel van het laatste zijn regelmatige reizen naar Rusland waar we alle aspecten van de samenleving van dichtbij meemaken. Hier gaan we paddestoelen plukken in Karelië.