Veteranen

Veteranen

Op 3 oktober in 1944 executeerden de Duitsers in het Engelse werk in Zwolle zes gevangenen, waaronder een aantal joden. De zes jonge mensen waren her en der opgepakt en werden uit wraak doodgeschoten, nadat ze eerst hun eigen graf hadden moeten graven. Het lijkt een actie van een lokale commandant, want de lijken werden niet afgevoerd maar ter plekke begraven. De Duitse politie (SD) vond de lijken in april 1945 en voerde ze conform procedure af. De slachtoffers zijn inmiddels herbegraven.

Zwolle herdenkt de gebeurtenis jaarlijks met een kleine ceremonie georganiseerd door nabijgelegen Basisschool De Brug die het monument geadopteerd heeft. Er zijn korte toespraken en er worden bloemen gelegd. Talloze veteranen van alle leeftijden werken eraan mee en leggen de jeugd uit wat oorlog betekent.

We bezochten de herdenking, verkenden de omgeving, stelden ons voor hoe het er daar toen aan toe moet zijn gegaan en spraken met een aantal veteranen over hun ervaring. Ze vertelden over afzien en strijd, over het verlies van dierbaren en de dankbaarheid van de lokale bevolking.

Vooral het gesprek met veteraan Blom maakte veel indruk op Sofia. Als marinier verdedigde hij in 1961 en 1962 Nieuw Guinea tegen Indonesische parachutisten en hij heeft diverse onderscheidingen voor man tot man gevechten. Hij vertelde dat hij daar nog vaak aan terug denkt en dat het niet altijd makkelijk is: “Soms heb je goede dagen en soms niet.”

Aan de keukentafel spraken we ‘s avonds over de regio, die tijd en de omstandigheden waaronder marinier Blom daar met zijn makkers ver van huis zijn werk heeft moeten doen. We spraken over de inzet van onze soldaten nu: Mali, Jordanië en Sint-Maarten. We keken naar een stukje debat over een defecte mortiergranaat. Maar Sofia kon Marinier Blom niet uit haar hoofd zetten.

Ze rekende uit dat die strijd 56 jaar geleden is en dat het wel heel heftig moet zijn geweest als hij daar nu nog regelmatig last van heeft. “Onbegrijpelijk” vond Sofia, “net als die executies. Waarom doen mensen elkaar dat aan?”

Ja, goeie vraag. We ruimden de tafel af en maakten koffie. In vrijheid, dankzij types als Marinier Blom, de ultieme brandweer.

De boiler

De boiler

In een interview legden we uit hoe Thuisonderwijs nou echt in het werk gaat. De journalist concludeerde dat ‘thuisonderwijs’ een misleidende aanduiding is, omdat het onderwijs vooral buiten plaats vindt. En zo is het ook: leren doen we overal en altijd, maar vooral niet thuis.

In de video vervangen we een boiler in de koffiewinkel van Curly waar ons eigen bedrijf Tothem.co kantoor heeft. Met we bedoel ik dan mijn oom Nico die dat snapt en die Sofia uitlegt hoe je dat doet.

 

Afscheid

Afscheid

Tijdens een speurtocht naar paddestoelen in de berm in Zwolle, trof Sofia naast een hele partij eekhoorntjesbrood ook een dode egel. Die moest begraven worden en daar maakte ze een heel ritueel van, want ‘Egels zijn goed voor de natuur’.

Onderwijs doen we zo

Onderwijs doen we zo

Een leven lang leren is niet een serie workshops of bijscholingen, maar is een manier van leven. Leren kun je namelijk overal en altijd, maar je moet er wel even mee bezig zijn. Leren houdt niet op bij scholen of een kinderdagverblijf en is niet de exclusieve verplichting van docenten. Sterker nog: leren begint bij de ouders en scholen kunnen daarop iets toevoegen.

Wij leren altijd en overal: op straat, in winkels, op de markt, maar natuurlijk ook in musea en op festivals. We doen veel project georiënteerd. Zodra Sofia ergens interesse in toont, dan stimuleren we dat door het interessegebied samen met haar te ontdekken. Dat begint altijd bij boeken en verhalen, maar als snel volgt het maken van ‘iets’, bijvoorbeeld koken van historische gerechten of snijden of kleien van gereedschappen, etc.

Voor het uitleggen van maatschappelijke ontwikkelingen, het leren van geschiedenis en het begrijpen van de samenhang tussen die twee bezoeken we veel historische festivals en of locaties (kastelen, parken, streken). Een favoriet is de Living History Day die jaarlijks in september in Swifterkamp, het “Prehistorisch Dorp” bij Lelystad, wordt gehouden.

Swifterkamp is zoals de naam als zegt een prehistorisch dorp: er staan zelfgebouwde boerderijen en hutten uit lang vervlogen tijden. Er is een klein maar charmant en informatief museum, waarin je een prachtige set oud gereedschap en hulpmiddelen vindt en waar je bijvoorbeeld leert dat er vroeger in de polder ‘gewoon’ geleefd werd.

Voor de “Living History Day” nemen allerhande groepen tijdelijk hun intrek in het pre-historisch dorp. Er staan dan diverse tijdelijke kampen, er zijn workshops en verhalen en er zijn onwijs veel mensen die je tot in het kleinste detail over hun passie willen vertellen. En echt niets inspireert een mens meer dan een liefhebber die je van A tot Z meeneemt in zijn of haar wereld.

Sofia (2010) is al jaren echt geïnteresseerd in geschiedenis. Ze wil snappen hoe iets werkt: kleding, schoeisel, een harnas, het eten, wassen, de handel, transport en noem maar op. Dat heeft vast iets te maken met de boekenkast thuis waarin over iedere cultuur en periode wel iets te vinden is: van prentenboek tot kaarten, van sagen tot lijsten met jaartallen en beroemde figuren en natuurlijk bordspellen in alle soorten en maten.

In de voorbereiding voor 2017 stond de late Romeinse tijd centraal, zeg maar de periode waarin het georganiseerde Rome uiteen begon te vallen en de vroege (donkere) middeleeuwen volgde. We wilden daarom heel graag Fectio zien, een groep uit de regio Utrecht die zich heeft toegelegd op de laat-Romeinse periode rond de Nederrijn. Fectio is genoemd naar het Romeinse fort dat indertijd tussen Bunnik en Houten stond.

 

Vorig jaar was Fectio er trouwens ook, maar ontdekten we ze eigenlijk na afloop pas omdat we in de Prehistorie bleven hangen. Sofia was  toen uren bezig met het maken van touw, een mes en allerhande oud gereedschap. Was toen ook een fantastische dag.

Meer films? Volg ons op YouTube.