BLOG – Focus

BLOG – Focus

Op een parkeerplaats in Leiden zitten we tijdens het eten in “De Slaapkop” te praten over Mesopotamië en het Spijkerschrift. Dit ter voorbereiding op een workshop die Rients de Boer anderhalf uur later verzorgt in het Rijksmuseum van Oudheden. Sofia heeft er zin in. 

Sinterklaasmuziek buiten kondigt de lokale aankomst van de Goedheiligman aan. Sofia kijkt op: “Wat is dat?”

Ik leg uit dat ik vermoed dat Sinterklaas aankomt en dat we daar voorafgaand aan de workshop even langs kunnen gaan.

Ze overdenkt de situatie: “Maar dat gaat dan ten koste van tijd in het museum?”

“Ja, dat kan niet anders.”

Weer even stilte.

“Nou, nee. Ik heb hem vorige week in Eindhoven gezien. Liever naar het museum. Ga maar verder over de tijd en graden van die cirkel.”

Ik vertel over de beknopte geschiedenis, het ontstaan van ‘het uur’, de ‘zeven dagen van de week’ en de ‘360 graden van de cirkel’.

Peinzend: “Interessant. Zo oud dus.”

Getik op het dak van de camper kondigt de regen aan. Sofia kijkt op.

“Da’s ook niet leuk voor die kinderen die nu op Sinterklaas staan te wachten.”

Ze heeft een punt, maar ik verbaas me erover. Ze zit met haar hoofd diep in de oudheid, maar vindt ergens nog ruimte om de wereld om haar heen live te analyseren.

15 minuten later is het droog en pakken we onze jassen. RmO is 10 minuten lopen van de camper, maar we moeten er een beetje op tijd zijn, want Sofia wil eerst nog een keer de kleitabletten met Spijkerschrift zien.

Rients de Boer geeft een mooie introductie en Sofia luistert geïnteresseerd terwijl ze haar spijkerschrift oefent. Na een half uur uitleg krijgen we een tekst van een klei-tablet en mogen we zelf gaan vertalen om uit te vinden wat er op staat. Het prominente stuk van de Nineveh collectie blijkt een tegel van een binnenplaats van een koninklijk paleis. Sofia puzzelt fanatiek, speurt naar de letters en probeert de betekenis te snappen: “Wat een rare volgorde van de woorden zeg.”

Ruim 4 uur later meldt een suppoost dat het museum dicht is en hij vraagt vriendelijk of we het gebouw willen verlaten. Op weg naar de trap rent Sofia nog gauw een zaal in. Ze is terug voordat ik er erg in heb: “Daar zat nog een audio-link die ik nog niet gedaan had. Die heb ik even aangeklikt, zodat ik hem op de trap naar beneden kan luisteren.”

FILM – De Slaapkop

FILM – De Slaapkop

De zoektocht naar een goede camper duurde een jaar of twee. Dat was geen intensieve periode van zoeken, maar meer een op-en-af situatie. We wisten namelijk niet of een camper iets voor ons was en wat we dan nodig zouden hebben.

We spraken met gebruikers en gingen kijken bij dealers. Van een budget hadden we geen idee, dus we lieten vooral eerst de onderbuik spreken. We bekeken splinternieuwe campers, maar ook veel tweedehands. De oudste die we zagen was een omgebouwde Mercedes-bus uit 1976, de duurste een ding van ruim een ton.

Na al die bezoeken en gesprekken concludeerden we dat we niet enthousiast werden van die moderne ‘witte’ dozen. Dat zijn echt prachtige campers in rijke uitvoering (sommige met afwasmachine en heteluchtoven), maar we kregen er geen warm gevoel van. Het moest een oudje worden.

Verder hadden we nog een paar voorkeuren: Diesel, Duits en bijvoorkeur een fabrieksding. Zelfbouw heeft ook zijn charmes, maar aangezien ik niet over een ontwikkeld technisch inzicht (en bijbehorende creativiteit) beschik, gaf ik de voorkeur aan iets dat van A tot Z gedocumenteerd is en waarvan YouTube vol staat met DIY films.

Het werd een goed onderhouden 40 jaar oude Hymer op basis van een Mercedes chassis, motor en automatische versnellingsbak. We kochten hem particulier, bij John, een man met een prachtige levensvisie. De bus is ruim 6 en een halve meter, rijdt maximaal 100 km/uur en is dus geen snelheidsmonster. Maar hij is super degelijk en de aluminium opbouw het polyester dak maken hem onderhoudsarm. De zonnecellen op het dak, een grote watertank en gas-installatie voor koken/koelen/verwarmen maken dat we voor overnachtingen niet beperkt zijn tot campings, maar ook gebruik kunnen maken van de talloze camperplaatsen.

Sofia was 6 toen we hem bij John ophaalden. Voor haar een groot avontuur en ze besteedde de rest van de dag aan het verkennen van haar ‘mobiele speelparadijs’: slaapkamer met groot vast bed achter, badkamer, toilet, keuken, ruime zit/projecthoek en de cabine. Het meest fascineerde vond ze het hefbed in de kop van de camper, waarmee je in een handomdraai een volwaardige tweepersoonsslaapkamer maakt als de wagen stilstaat. ‘s Avonds meldde ze trots de naam van de bus: “De Slaapkop”, want “Je slaapt in de kop, als het ware.”

Nu ruim een jaar en 20.000 kilometer verder heeft “De Slaapkop” een duidelijke plek in ons leven. Hij faciliteert veel meerdaagse leermomenten in de ruime omgeving van ca. 500 km rond Zwolle: we reden de Romeinse Limes af tijdens de week van de Romeinen, bezochten vrienden in Berlijn,  maakten het vrijlaten van gezonde zeehonden mee en zagen Sinterklaas dus een keer niet in het prachtige Zwolle aankomen 🙂

Het was geen hele wilde investering en ik heb inmiddels zelf met dank aan steun en toeverlaat Nico (formeel een oom, maar in de praktijk eerder mijn broer) best een hoop geleerd over onderhoud en mechaniek. Terugkijkend op een jaar ‘Slaapkop’ kan ik niet anders dan constateren dat we zoiets wellicht een paar jaar eerder hadden moeten kopen.

FILM – De oesterzwam

FILM – De oesterzwam

We proberen zoveel mogelijk de interesses van Sofia te volgen en te faciliteren. Dat botst soms met onze planning en vraagt dan wat flexibiliteit, maar de ervaring leert dat dit het altijd meer dan waard is. In de video: Sofia deed mee aan de IVN inktzwamchallenge en won een oesterzwamfarm.