Zangvogels

Zangvogels

Dit jaar ontdekten we bij IVN Zwolle diverse laagdrempelige cursussen ‘Vogelzang’. Dat zijn een tiental groepswandelingen van ca. 90 minuten in de vroege ochtend door een natuurgebied om te luisteren naar de vogels. Stapje voor stapje leer je daar de soort bij. En zeker als de bladeren nog niet aan de takken zitten, dan is de kans groot dat je de zanger of zangeres ook nog kunt zien. Sofia en ik deden voor het eerst mee en het was een geweldige ervaring.

We hadden ons aangemeld voor de beginnerscursus en dat vond ik al best een drempel, want veel meer dan een gans of een meeuw wist ik niet te onderscheiden. De eerste wandeling was tamelijk confronterend, want al bij het verzamelen hoorde ik links en rechts wat mede-cursisten het prachtige vogelconcert om ons heen ontrafelen: “Een Roodborstje ergens rechts, achter ons een Koolmees en natuurlijk de reigers.”

Okay dan.

Maar tijdens de eerste wandeling bleken we niet de enige deelnemer zonder riante voorkennis en nog fijner: de twee geweldige begeleiders van de IVN behandelden iedereen als een beginner.

Vanuit je luie bed op een koude vrijdagochtend vogels spotten langs de Waal.

Het mooie van organisaties als de IVN, maar ook Er op Uit is dat je daar met liefhebbers te maken hebt. Mensen die vanuit zichzelf dagelijks bezig zijn met de natuur en die zo’n cursus zien als een middel om hun passie over te brengen op andere mensen. Intrinsieke motivatie heet dat en de energie die daarvan afkomt doet alles bij mensen en zeker bij een 8-jarige zoals Sofia.

Tien weken stapten we door prachtige gebieden rond Zwolle en luisterden we naar wat we hoorden. Soms was het koud, soms nat, maar dat deerde allemaal niets. En heel langzaam begonnen we zelf iets te snappen van die kakofonie aan geluiden die we zo ‘s ochtends vroeg hoorden.

We installeerden diverse apps op de telefoon en iPad (bv. ‘Vogelzang’ en ‘Vogels Europa’) om beter bekend te worden met het gezang. Na iedere wandeling kregen we een lijst doorgemaild met wat we gehoord en gezien hadden en zo konden we achteraf de geluiden nog even terug halen. Cursusgenoot Martin heeft bovendien een camera met serieuze lens laten inbouwen in zijn rechterarm en leverde dan de foto’s erbij.

Ik ontdekte dat ik het ongelofelijk rustgevend vind om in zo’n wolk van gezang op zoek te gaan naar die ene melodie en dan te ontdekken dat ik die zowel links als rechts van me hoor. Je zoekt iets dat je herkent zodat je hetgeen je niet herkent kunt isoleren om daar dan via een app, boek of medecursist een soort bij te zoeken. Het is een magische speurtocht.

Die herkenning van veel soorten maakt ook dat gewone handelingen bijzonder worden. Plots weet je wat je om je heen hoort en in veel gevallen wat er gebeurt. Bij het ophangen van de was in de tuin luisterde ik veel naar een audioboek of de radio, maar nu zijn het de vogels die me doen genieten.

Met Sofia ben ik in eiken bij ons in de straat eindeloos op zoek geweest naar de Kleine bonte specht die we bij toeval een keer hoorden. Dagen speurden we daarna met kijkers de boomtoppen af was de specht het gespreksonderwerp van de dag: “Heb je hem al gezien?”

Nu is de cursus afgelopen, maar de verrekijker en het vogelboek liggen nog altijd voor het grijpen en gaan vaak mee als we op pad gaan. En volgend jaar gaan we zeker weer met de IVN op pad.

Meer IVN: