BLOG – Boek of film?

BLOG – Boek of film?

Wat vind je uiteindelijk leuker: het boek of de film? We namen de proef op de som met ‘In de ban van de Ring’.

Nadat we in 2016 de Hobbit in het Nederlands en het Russisch voorlazen, was 2017 het jaar van ‘In de Ban van de Ring’, ook weer in het Nederlands en het Russisch. Sofia smulde van iedere zin. En het hele jaar bepaalde ‘In de ban van de Ring’ al haar eigen projecten. Ze tekende scenes, of maakte ze van hout en klei. Uiteindelijk moest haar verjaardag ook in het thema worden gevierd en om haar vrienden kort het verhaal uit te leggen maakten we een introductie-film van 10 minuten.

Vorig jaar kregen veel vragen over de films: of Sofia ze al had bekeken en wat ze daarvan vond. Nee, dat had ze niet, omdat wij de grote films vanwege met name het geweld niet geschikt vinden voor iemand van die net 6 was. Aangespoord door wat bordspelletjes en verhalen van vrienden, groeide haar interesse in de films: of we niet een stukje konden kijken? Nou, vooruit dan (bijna 8): deel 1 van In de Ban van de Ring.

Haar conclusie is helder: “De film vertelt een ander verhaal en er gebeurt minder. Personen maken minder mee en doen onlogische dingen. De film is leuk, maar moet een andere naam hebben. ‘Het Avontuur’, of zo.”

Het boek wint dus.

Dit is de film die we maakten ter introductie van haar verjaardagsfeestje:

En hier vertelt Sofia over haar eerste grote literaire liefde: De Hobbit.

BLOG – Dag van de onafhankelijkheid

BLOG – Dag van de onafhankelijkheid

Zoals we eerder dit jaar een Dag van de Duitse taal organiseerden, stonden we vandaag een hele dag stil bij de onafhankelijkheid van de staat Israël aangezien het land vandaag 70 jaar bestaat. 4 gezinnen met in totaal 10 kinderen organiseerden de afgelopen weken decentraal een dagonderdeel en dat brachten we vandaag bij elkaar: geschiedenis, keuken, cultuur, taal, aardrijkskunde, biologie, volkeren, geloof, muziek, spelletjes en lichaamsbeweging. Een volle dag, dus here we go.

Hierboven spelen de kinderen een traditioneel Israëlisch dobbelspelletje. Je hebt een pot met lekkere dingen: amandelen, rozijnen en krenten. De dobbelsteen heeft letters in het Hebreeuws en door die te rollen bepaal je het lot van je ‘pot’: wordt ie groter, veel groter, of iets kleiner?

Om het energieniveau overdag op peil te houden, waren er regionale snack: dadels, vijgen en olijven.

De snacks gebruikten we om uit te leggen wat er lokaal groeit en wat mensen op de been houdt. Daarvoor hadden we ook granaatappels en bladeren van druiven en vijgen.

Als je het hebt over Israël, dan heb je het ook over de religies in het land. Hier een deel van de attributen behorende bij de Joodse religie. Er was ook een keppeltje en een traditioneel gewaad voor mannen. En een Tora. Wow.

Voor de lunch aten we natuurlijk een passend gerecht. En dat maakten we met elkaar: Falafel. Een gefrituurd balletje gemaakt van gestampte kikkererwten, met koriander, knoflook, peterselie en wat peper. Vergat ik nog bijna komijn zeg. Dank voor de subtiele tip via WhatsApp. Die balletjes eet je in een pita-broodje met heel veel verse groente, zoals tomaat, komkommer, augurk, radijs.

En we zongen liedjes, in het Hebreeuws. Onze uitspraak zal niet briljant zijn geweest, maar dat mag de pret niet drukken.

Een volle dag dus met een gevarieerd onderwijsprogramma, mogelijk gemaakt door de inbreng van diverse ouders hun kennis, netwerk en talent. En tussendoor werd er ook nog buiten gespeeld en gefietst.

BLOG – Raketten

BLOG – Raketten

Wakker worden met een Iraanse raketaanval op een land waar we vaak komen, omdat we er familie en veel vrienden hebben. Het is niet onverwacht, maar toch even schrikken. Brrrrrrr. Maar wel een mooie aanleiding om het vandaag qua onderwijs eens te hebben over appels, drinkwater, geiten en de essentie van leven.

De Golan wordt gedomineerd door appelbomen (en mijnenvelden). Hier plukt Sofia in 2012 appels op de grens met Syrië. De grensafscheiding met door de VN bemande wachttorens staat achter deze kleine boomgaard.

Water maakte de Golan vroeger belangrijk. Vroeger ja, want tegenwoordig maakt Israël zoveel drinkwater uit zeewater dat ze het zelfs exporteert. Maar vroeger ging het in de Golan om drinkwater: de bergstroompjes brengen vers drinkwater naar de rivier de Jordaan die uitstroomt in het meer van Galilea. Daarop leefde Israël en daarmee maakte ze het land vruchtbaar.

Drinkwater lag ook aan de basis van de oorlog van 1967. De Syriërs legden de river om, waardoor Israël geen drinkwater meer kreeg en ze het meer van Galilea langzaam leeg moesten drinken om te overleven. De PLO blies vervolgens met hulp van Jordanië en Syrië een waterpomp op waardoor de nood erg hoog werd, want zonder water doe je met 45 graden niets.

Op de foto legt een herder in het niemandsland tussen Syrië en Israël Sofia in het Hebreeuws het dagelijks leven uit. Ksenia vertaalde dat voor haar, aangezien Sofia die taal niet machtig is. Dat niemandsland  is niet zomaar toegankelijk en ligt vol met mijnen en ander niet-opgeruimd oorlogsmateriaal: Israël mag het niet opruimen, Syrië wil het niet opruimen en de VN gaat het niet opruimen. Die herders weten echter prima waar je wel en niet moet komen.

Israëlische geiten en Syrische koeien. De dieren maken zich niet druk over afkomst, stammen en kerken.

In de Golan is de oorlog nooit ver weg. De raketaanval van vandaag bevestigt dat, maar de bunkers die her en der opduiken bevestigen dat. Aan de Israëlische kant staan overal bordjes die de weg wijzen naar schuilkelders en veel daarvan hebben kogelgaten of schade door granaatscherven (zie ook bovenste foto). Pittige regio dus.

Maar daar leer je mee leven, want tot diep in de nacht zijn de markten in de dorpen en kleine steden open en relaxed.

En uiteindelijk zijn we allemaal mensen met dromen en wensen.

In Israël zijn 3 dingen heilig: water, de ploeg en het kind. Voor de gemiddelde Israëli is dat leven.

“Hi, ik ben je nichtje. Dansen?”

Cactusvijgen! Heerlijk. Wel even goed door het zand rollen voordat je ze openmaakt, want anders heb je overal stekels.

En de geschiedenis vind je daar letterlijk op iedere vierkante meter.

En ja, ook daar staan we stil bij mensen die er helaas niet meer zijn. Zoals deze oma Sofia van Ksenia.

BLOG – De Canon van Nederland … in het Russisch

BLOG – De Canon van Nederland … in het Russisch

Op het Russisch Ereveld in Leusden liggen 865 Russen begraven. Een deel daarvan kwam om in Kamp Amersfoort. Van ruim 98 overleden Russen kennen we de familie niet. Die worden nog gezocht en soms met succes! Afgelopen december hoorde Irina Tsjernjakova dat haar opa in Nederland begraven ligt en afgelopen week was ze bij zijn graf om hem te herdenken.

Vandaag vertrekt ze naar huis, maar gisteren waren we een dag met haar en haar vriendin op pad. Zij spreken alleen Russisch, dus Sofia (2010, meertalig) speelde tolk tussen de Nederlandse samenleving en en onze Russische gasten. We bezochten het Openlucht Museum in Arnhem: een prachtig park waarin je veel aspecten van de Nederlandse geschiedenis en cultuur kunt laten zien, met op dit moment de Canon van Nederland als speciale tentoonstelling.

De Canon van Nederland is een multimediale interactieve tentoonstelling die veel gebruik maakt van gamification. Hartstikke leuk om te doen. Hier laat  Irina Tsjernjakova een serie portretten van zichzelf maken in de periodes van nul tot nu.

De Canon is vooral Nederlandstalig dus Sofia vertaalde de wetenswaardigheden en de instructies van de computers. Het is een prachtige tentoonstelling. Tijdelijk dus ga er op tijd naartoe!

Die oorlog waarin haar opa het leven liet is gelukkig ver weg. Tijdens de lunch hadden we het over het dagelijkse leven daar en haar vroegere carrière als verkoopster. Het gaf de jonge Sofia een prachtig inkijkje in het dagelijks leven van de Rus.

Het openluchtmuseum is vooral een groot park in een heuvelachtig landschap met oude gebouwen, prachtige verhalen en mooie waterpartijen. Het weer was ook ideaal. Tussen de foto’s door vertelde Irina over haar voorouders, die ook ooit moesten vluchten en de moeite die ze moeten doen om oerbossen te beschermen tegen illegale houtkap.

We liepen gisteren 8 kilometer, maar gebruikten ook regelmatig de tram in het Openlucht Luchtmuseum. Sofia vertaalde en hertaalde de hele dag en kroop ‘s avonds doodmoe in bed.

FILM – Herdenken

FILM – Herdenken

Dat is iets dat voor ons niet beperkt blijft tot 4 mei. Regelmatig staan we stil bij de kostprijs van onze vrijheid en eren we hen die dat in het verleden mogelijk hebben gemaakt en er vandaag de dag nog altijd voor zorgen. Vrijheid is niet vanzelfsprekend en kan niet zonder serieus budget worden verdedigd (zoals we in 1940 aan den lijve ondervonden).

Wij vinden het belangrijk dat Sofia van jongs af aan mee krijgt hoe waardevol vrijheid is. Hoe belangrijk het is en hoe hard er soms voor geknokt moet worden.

Haar meertaligheid helpt haar om grote conflicten zoals bijvoorbeeld De Koude Oorlog en de Eerste en Tweede Wereldoorlog van meerdere kanten te bekijken. Ze leest, schrijft en spreekt Nederlands en Russisch en kan beide versies van de geschiedenis volgen op locatie, in films, audioboeken, websites, etc.

Onderstaand een greep uit onze films, voor het gemak allemaal WO2 georiënteerd:

 

 

FILM – Je benen

FILM – Je benen

Mindfulness leek me iets voor hipsters en zwevende types. Niets voor mij, laat staan voor mijn dochter Sofia. Ik was er in zijn geheel niet mee bezig tot ik de oproep zag van Esther Arends. Zij bedacht “Reis door het Lichaam“, een serie workshops waarin kinderen hun lichaam en geest leren ontdekken aan de hand van Mindfulness. Ik besprak het met Sofia. Het sprak haar aan en dus trokken we met de trein naar Rotterdam om bij Esther een proefles te volgen: op reis door de benen.

Het was een intensieve middag vol spel, beweging en tekenen. Soms was het even afzien, maar de super energieke Esther was altijd in de buurt om sessies aan te passen op de deelnemers. Na afloop waren de glimmende ogen van de kinderen veelzeggend: ze vonden het geweldig!

Onze ervaring en een inkijkje vingen we in een korte film:

#VLOG_093 – Dag van de Duitse taal

#VLOG_093 – Dag van de Duitse taal

17 april 2018 was het de Dag van de Duitse taal. In een blogje vertelde ik vorige week al dat alle groepsleden in onze thuisonderwijs-groep er al druk mee waren. We hadden een kringgesprek over Duitse ervaringen, een stukje geschiedenis en cultuur. We speelden taalspelletjes, doken geografisch in onze grote oosterburen en genoten van een op Duitsland geïnspireerde lunch. We sloten af met het zelf bakken van Bretzels. Tussendoor werd er uiteraard buiten gespeeld en vooruit gekeken naar de Hanzedagen in Rostock (juni 2018).

Het in Berlijn gevestigde Blog Duitslandnieuws.nl besteedde aandacht aan onze Dag van de Duitse taal.

Wie ticken die Deutschen

Wie ticken die Deutschen

In Europa is Duits voor bijna 100 miljoen mensen de moedertaal. En wereldwijd bezien is alleen de handelsstroom tussen Amerika en Canada groter dan wat er tussen Duitsland en Nederland heen en weer gaat. Veel banen in Nederland zijn daarom direct of indirect afhankelijk van Duitsland en veel Nederlands speelgoed komt ook uit die Heimat. Denk alleen maar aan Playmobil, Fishertechnik, Märklin en bordspellen zoals Catan en Talo. Daarbij is Duitsland voor Nederlanders ook al jaren het meest populaire vakantieland. Reden genoeg dus om Duitsers te willen begrijpen en Duits te leren, maar toch leren meer Duitsers momenteel Nederlands dan omgekeerd.

Dinsdag 17 april vieren we de dag van de Duitse taal! En via de Actiegroep Duits kun je daar tegen een bijdrage in de verzendkosten (euro 10,-) een onwijs tof onderwijspakket aanvragen voor je groep. In dat pakket vind je liedjes, kaarten, recepten, boeken, spelletjes, culturele achtergronden en veel onderwijstips.

Wij doen voor het tweede jaar mee en ook dit jaar is het pakket weer tof, waarbij opgemerkt dat de focus dit jaar op latere leeftijden ligt (14+) dan vorig jaar (vanaf 7). Neemt niet weg dat er genoeg haakjes in zitten om er weer een prachtige dag van te maken en die bereiden we als groep deze week voor.

Tijdens onze dag van de Duitse taal kijken we naar het land met zijn 16 autonome regio’s met hun eigen parlement, grondwet, regering, cultuur en gebruiken. Niet heel gek als je realiseert dat er in de grootste Duitse deelstaat zelfs meer mensen wonen als in heel Nederland. Over de grens hebben ze een federaal systeem dat lijkt op wat ze in de VS ook hebben. Hoe verhoudt burgerschap in Duitsland zich tot het Nederlandse?

Het land is uitgestrekt en kent grote verschillen in landschappen. Prima vertrekpunten voor een geografie en rekenen met afstanden en tijden. Ook leuk om te tekenen en schilderen. Ook een prachtige springplank voor een gesprek over onze gezamenlijke geschiedenis, zoals bijvoorbeeld de Hanze, het belang daarvan en de Hanzedagen 2018 in Rostock.

Net als in Nederland heeft iedere streek zijn eigen karakteristieke gerecht. Ook dat gaan we verkennen en daar gaan we met elkaar over praten. Waar lijkt het gerecht op, waar en hoe zou het ontstaan kunnen zijn. Misschien gaan we zelfs wel koken, zoals vorig jaar toen we Käsespätzle en Rostbraten naar authentiek recept van Ursula maakten.

Muziek speelt altijd een grote rol in ons onderwijs, dus ook tijdens de dag van de Duitse Taal. Met de kinderen gaan we liedjes zingen en spelen en ook de theatersport zal deels in het teken staan van Duits en Duitsers.

Spelletjes zijn altijd een wezenlijk onderdeel van ons onderwijsmodel. Dus ook voor de ontwikkeling van de Duitse taal in onze groep en het begrijpen van de Duitser gebruiken we spelletjes. Ook dit jaar zitten er weer handige sets in het pakket.

LET OP: dit bericht is – zoals als op Olaf Ontdekt – tenzij EXPLICIET anders vermeld – NIET GESPONSORD. Ik heb gewoon voor dat onderwijspakket betaald. Net als iedereen, net als vorig jaar.

Swan Lake

Swan Lake

Russisch ballet is gewoonweg van een andere planeet. Die dansers komen uit alle hoeken van het enorme land en combineren beleving met plezier. “Het is topsport met een ziel”, aldus de grote Anatoly Emelianov. Hij won wereldwijd talloze prijzen, was jarenlang de hoofd-danser van het Metropolitan Classical Ballet uit de VS en toert momenteel door Nederland met zijn Royal Moscow Ballet Company. Voorstellingen zijn volgens mij nagenoeg uitverkocht, maar je kunt het natuurlijk altijd even proberen.

Gisteren brachten ze Swan Lake en daar gingen we met een aantal Thuisonderwijzers en kinderen naartoe. Hoe vaak krijg je de kans om echt Russisch ballet te zien? Bovendien deed ‘onze’ Rachèl mee. Ze doet al jarenlang aan ballet en wist na een stevige selectieprocedure via een masterclass een plek in de voorstelling te veroveren. Rachèl trainde weken extra hard om de stappen en bewegingen volledig onder de knie te krijgen.

Tekst gaat verder onder de foto. 

De voorstelling duurde 2 1/2 uur. In de zaal zaten haar vriendinnen intens te genieten van de Russische show en de muziek van Tsjajkovski. In totaal stonden er 30 Russische topdansers op het podium die na de pauze versterking kregen van 10 zorgvuldig geselecteerde Nederlandse balletdansers, waaronder dus Rachèl.

Tekst gaat verder onder de foto. 

In de pauze bespraken de kinderen onder het genot van een biologische appelsap uit de flevopolder het verhaal van het Zwanenmeer van Tsjajkovski, omdat ze het willen snappen om zo de ballet-voorstelling goed te kunnen volgen en te begrijpen welke rol de groep van Rachèl daarin heeft. Die intrinsieke motivatie om te leren bereiken we door daar heel actief mee bezig te zijn.

In dit geval begonnen we met de muziek en verhalen van Tsjajkovski ruim voordat we kaartjes hadden voor de voorstelling. We bezochten de masterclass, zodat we ook die van dichtbij meemaakten en bespraken wat daar gebeurde en geleerd werd. Vandaag vergelijken we nog de beelden van de voorstelling zonder decor en kleding met de aangeklede versie van gisteren in het theater en we duiken in de tijd dat Tsjajkovski leefde.

En Rachèl? Die genoot van iedere minuut van de masterclass tot de stevige trainingen en van de indrukwekkende warming up op het grote podium tot de show zelf. Volgend jaar komen de Russen terug en wil ze weer een gooi doen naar een plek op de planken, tussen de grootheden uit het oosten. Zo mooi!