BLOG – Volle bak!

BLOG – Volle bak!

Wat waren er dit weekend een hoop toffe dingen te doen zeg!!! We begonnen zaterdag met een open dag op Pavarini circusschool in Zwolle. Met haar vriendjes deed ze vooral balansoefeningen en trainde ze met eenwielers.

Daarna was het tijd voor avondeten en aansluitend de Nacht van de Nacht bij Doepark Nooterhof in Zwolle. Een favoriet uitje van Sofia dat jaarlijks met rode letters in de agenda staat. Sofia pluisde diverse uilenballen uit, beleefde een nachtelijke speurtocht en was druk bij de egel-opvang.

Zondag begonnen we vroeg in de ochtend in Leiden. Na een treinreis vol verhalen over Griekse mythen en sagen, volgde in het Rijksmuseum van Oudheden een workshop kunstgeschiedenis in het Russisch over de Griekse Oudheid. Samen met haar vrienden dook Sofia in de wereld van Griekse Goden en Mythische figuren: ze luisterden, puzzelden, tekenden en discussieerden. Wat een waanzinnig gaaf museum is dit toch!

Na de intensieve workshop kunstgeschiedenis in het Rijksmuseum voor Oudheden is het weer tijd voor natuur! En als je dan toch in Leiden bent, dan loop je natuurlijk even bij de oudste Botanische tuin van Nederland naar binnen. Yep, de Hortus Botanicus van Leiden. De jonge mensen doken in de wereld van de vleesetende planten en bananenbomen!

 

De lange dag hebben we op ons gemak in de trein terug onder het genot van krentenbollen en komkommer afgesloten met een terugblik op de dag. Tekeningen en vondsten werden bekeken en besproken.

Wow, wat een weekend!!

FILMS – Russische Cultuur

FILMS – Russische Cultuur

Zoals viel te lezen in dit interview in de krant hebben we een multicultureel gezin. Mama Ksenia komt uit de USSR (nu Oekraïne) en papa Roy uit Nederland. We wonen in Nederland, maar voeden Sofia wel in de Nederlands/Russische cultuur op. Sofia is net 7 en spreekt en schrijft Nederlands en Russisch.

Een cultuur leer je niet uit boekjes of van tv, alle inburgeringscursussen ten spijt. Je moet hem met de paplepel ingegoten krijgen, hem beleven, meemaken en in alle aspecten leren respecteren. Thuis voeren we daarom een mix van de Nederlandse en Russische cultuur (ook in het onderwijs), terwijl Sofia in de samenleving vooral de Nederlandse aan den lijve ondervindt. Voor een verdieping van de Russische cultuur zijn we daarnaast regelmatig te vinden bij vrienden en familie in Rusland en Wit-Rusland of Russische vrienden in Nederland.

En om die cultuur eigen te maken doen we dingen die normale Russen ook doen. Kindertheater is heel groot in Rusland en we zijn daar dus veel bij voorstellingen te vinden. In grote Russische steden heb je grote parken met eindeloos veel paardebloemen. In de Russische traditie vlechten meisjes daarvan een krans die ze op hun hoofd dragen op mooie zomerse dagen. We deden het met Sofia op een zomerse dag in 2016.

Maar we gaan ook naar historische presentaties, musea, muziek en events.En omdat Sofia vloeiend Russisch spreekt, hoort ze daar de Russische versie van gebeurtenissen die eerder in het Nederlands voorbij kwamen, de tweede wereldoorlog bijvoorbeeld. Het is een prachtig vertrekpunt voor interessante gesprekken. In de zomer van 2017 bezochten we een kleine herdenking van het 900 dagen durende beleg van Leningrad uit de 2e wereldoorlog. We dansten en zongen op de heroïsche liederen gespeeld door de ene man met een accordeon.

En Russen vieren ook echt feest. Een trouwerij is veel meer dan in Nederland een evenement. Er gaat soms wel twee jaar planning aan vooraf. Sommige bruiloften zijn per seconde georganiseerd, anderen wat losser. Maar altijd groots. Sofia was ringmeisje toen grote held, maar formeel tante, Nina trouwde. Het was een eindeloze ervaring:

Tweetalige opvoeding

Tweetalige opvoeding

Vanaf haar geboorte voeden we Sofia tweetalig op. De voertaal in het gezin is Nederlands aangezien we in Nederland (Zwolle) wonen, maar in 1 op 1 situaties spreken moeder en dochter Russisch.

We hebben dat heel stringent vol gehouden en dat is moeilijker dan je wellicht denkt. Maar het resultaat is er naar: Sofia is nu net zeven en spreekt, leest en schrijft zowel Nederlands als Russisch (en spreekt een beetje Engels en Duits).

Voor dat Russisch hebben we veel gedaan. We zijn op zoek gegaan naar andere gezinnen met dezelfde situatie. En die vonden we in Enschede, Zwolle en Nijmegen. We zoeken elkaar regelmatig op en met onze vrienden in Enschede (en diverse ander thuisonderwijs-gezinnen) bezoeken we geregeld evenementen, musea en natuurgebieden (op zoek naar paddestoelen).

Aangezien Sofia in de samenleving en bij vrienden en familie (oma, oom & tante, neefje, etc) in Nederland veel geconfronteerd wordt met de Nederlandse taal (goh), hebben we er voor gekozen om de invulling van specifieke kennisgebieden in het Russisch te doen. Zo hebben we een Russische docent voor pianoles en een Russische docente voor kunstgeschiedenis.

Onderdeel van de Russische opvoeding is een gemende Russisch/Nederlandse cultuur thuis, maar zijn de ook regelmatige vakanties naar gebieden waar Russisch gesproken wordt: Rusland, Wit-Rusland, Baltische Staten, Finland en Israël. Voor Sofia zijn dat extra vaderlanden, omdat ze daar ‘gewoon’ met iedereen mee kan doen. Ze kan praten met een taxi-chauffeur, afdingen op de markt en spelen met kinderen waar ze die ook maar tegen komt: veerboten, musea, op straat, in de metro en noem maar op.

Een onderschat voordeel is de open mind die zo’n kind daardoor meekrijgt. In Rusland leven bijvoorbeeld ruim 100 etnische groeperingen. Die komen uit alle windstreken van de voormalige USSR, dus van Siberië tot het Russisch grensgebied met Mongolië en van Oezbekistan tot Turkmenistan. Voor Sofia zijn dat allemaal gewone mensen die haar taal spreken, niet meer en niet minder.

De nachttrein

De nachttrein

 

Een reis is een prachtig moment om je in de breedte de ontwikkelen. Tijdens ons culturele uitstapje naar Rusland hielp Sofia met de planning, ze regelde haar eigen bagage en bestelde thee aan boord (in het Russisch). De dode momenten gebruikte ze om te lezen en natuurlijk werd er gespeeld. Dit is de nachttrein van Moskou naar Sint Petersburg in de zomer van 2017.

De andere kant

De andere kant

In de tweede wereldoorlog belegerden de Nazi’s Leningrad gedurende bijna 900 dagen (8 september 1941 – 27 januari 1944). Dat beleg vroeg veel van de bevolking. In de strijd en door uithongering kwamen meer dan een miljoen Russen om. De hele bevolking werd gemobiliseerd om de aanstormende Duitsers tegen te houden. Iedereen werd aan het werk gezet: loopgraven en forten aanleggen, wapens maken, hout hakken, wacht lopen, etc. De Nederlandse schrijver Jaap ter Haar schreef er het indringende jeugdboek ‘Boris’ over.

Voor de Russen was het verbreken van de belegering een hoogtepunt en mentaal is het belangrijker dan de overwinning bij Stalingrad. Zeker omdat Stalin er tijdens de oorlog al maximaal gebruik van maakte om het moreel op te vijzelen (en wellicht daarom de belegering mogelijk langer heeft laten duren dan noodzakelijk was). Ook voor de huidige regering is het verbreken van de belegering een terugkerend feestmoment.

In Sint Petersburg bezochten we zo’n herdenking. Voor de Hermitage hadden de Russen een prachtige collectie voertuigen, kanonnen, vrachtwagens en tanks neergezet. Dat werd opgeluisterd met historische patriottische liederen die op een harmonica werden gespeeld en die door bezoekers uit volle borst werden meegezongen.

Onze Russische familie werd tijdens de oorlog voor meer dan de helft uitgedund. Alle overlevenden speelden vrijwillig of verplicht een actieve rol in die donkere dagen. Sofia heeft veel contact met haar overgrootmoeder die gedurende de belegering diverse rollen heeft vervuld: ze groef loopgraven, liep met een hooivork en emmer zand wacht op de daken om brandbommen onschadelijk te maken en haalde lijken uit huizen om ziekten tegen gaan. Ze is ‘held van de stad’ en daarmee een veteraan met aanzien (meer over oma Alevtina vind je hier).

Via een soort puzzel- en speurtocht liepen we van metro naar het immense plein waar we een middag doorbrachten en daar de belegering en de consequenties daarvan bespraken. Al eerder hadden we “Boris” gelezen, dus we stonden uitgebreid stil bij de wagens die over het bevroren Ladoga-meer via “De weg van het leven” voorraden naar de stad brachten. Aan de hand van getoonde westerse voertuigen hadden we het over de lend/lease-regeling waarmee het westen de Russen te hulp kwam en de rol van de Nederlandse koopvaardij daarin. We bekeken (luchtdoel) kanonnen, tanks en bunkers. Sofia zong  liederen mee en danste op de Harmonica-muziek.

 

 

Vroeg op pad voor rommel

Vroeg op pad voor rommel

Een dag naar de beroemde rommelmarkt van Sint-Petersburg. Een markt waar je echt alles kunt kopen, ook niet-legale zaken. Vooral nazi-gerelateerde waar is populair en er wordt een hoofdprijs betaald voor botten van gesneuvelde soldaten. De autoriteiten treden hier hard tegen op en vandaar dat de koopmannen niet happig zijn op camera’s. We moesten er vroeg voor uit de veren.

Paddestoelen plukken

Paddestoelen plukken

Onze dochter voeden we tweetalig en bi-cultureel op. Aangezien we (in Nederland geboren man, in USSR geboren vrouw) in Nederland wonen, is dat de basis en daarnaast leren we haar dus Russisch. Sofia is 6, spreekt, leest en schrijft Nederlands en Russisch. Onderdeel van het laatste zijn regelmatige reizen naar Rusland waar we alle aspecten van de samenleving van dichtbij meemaken. Hier gaan we paddestoelen plukken in Karelië.