Work hard, play hard

Work hard, play hard

Olaf Ontdekt ontstond uit een gesprek thuis over haar eerste ervaring als handelaartje op een Koningsmarkt. Ze vond het geweldig en wilde dat vaker doen. Was het niet te combineren met haar leuke spelletjes en theater?

Dat vonden we een goed idee. En zo ontstond een non-profit bedrijfje dat in Nederland 8 spelletjes op de markt brengt die primair leuk zijn, maar tegelijk ook op impliciete wijze de basisvaardigheden automatiseren. We bezoeken daarvoor 8-10 evenementen per jaar en verzorgen daarnaast een keer of tien een workshop ter verbetering van de communicatie tussen ouder en kind of kind en samenleving.

Dit keer Ontdekte Olaf Friendly4Kids, een geweldig evenement voor bewuste ouders, opvoeders en docenten in Rijswijk, georganiseerd door een grandioos team onder leiding van de bevlogen Peter. We verzorgden er geen workshop, maar waren er wel met onze spelletjes. Sofia combineerde het opbouwen (onderstaand) en afbreken (hierboven), met het geven van demonstraties aan geïnteresseerden en deed daarnaast ook veel mee in de toffe workshops die het evenement rijk was.

Het waren lange dagen voor Sofia. Vroeg op en aan de bak om haar kraam voor tien uur te hebben opgebouwd. Dat betekent dus het leeghalen van de auto om de spullen op de beursvloer te krijgen, het aankleden van de kraam en het uitstallen van de spelletjes. En waarom zou je schoenen aantrekken als dat op blote voeten kan ?

Sofia ontmoette op het event ook mensen wiens tweets we al maanden met elkaar doornemen. Hier moeder Brenda en dochter Rebecca, die beide onderwijs en liefde voor kinderen tot in de haarvaten hebben zitten. Moeder helpt kinderen die vastgelopen zijn, terwijl Rebecca het Onderwijs in gaat om te voorkomen dat kinderen vastlopen. Hoe mooi wil je het hebben?

Voor de ontwikkeling van Sofia is zo’n beurs geweldig. Ze leert met mensen om te gaan en vooruit te denken aangezien je zo’n event wel moet voorbereiden. Hoe gaan we de spelletjes presenteren? Welke folders nemen we mee? En hoe versieren we de kraam? Wat eten we zo’n hele dag eigenlijk?

Bovenal leert ze, in dit geval spelregels, op een gestructureerde manier  uit te leggen. Dat gaat nog niet altijd even soepel, maar al wel een heel stuk beter dan een half jaar geleden. Daarnaast leert ze natuurlijk rekenen en om te gaan met geld.

En soms was Sofia even de hort op, naar één van die gave workshops. Dan was ze aan het schilderen, een stofzuiger uit elkaar aan het halen of speelde ze geheim agent en moest ze met een groep allerhande puzzels oplossen.

“Het leven is een geschenk” leerde een vriendin me ooit. En zo is it. Zo’n beurs is voor Sofia hard werken en gedreven als ze is loopt ze echt de kantjes er niet af. Maar er is natuurlijk ruim tijd voor spel en vermaak.

Hier doet Sofia mee met een Judo-workshop, verzorgt door Westvliet Judo uit Den Haag.

Dit was de baas van de dag. Dat is niet haar zeehond Olaf, maar Karien. En aangezien Karien normaal gesproken de kok is voor de zeehonden-roedel en we twee dagen weg waren, moest daar wel een mouw aan gepast worden. In dit geval betekende het dat een andere zeehond een spoedcursus ‘koken’ kreeg in de week voorafgaand aan Friendly4Kids. Je kunt die roedel natuurlijk niet aan hun lot overlaten, want zo wonen ze je hele huis uit.

Lees hier de ervaring na de eerste dag.

Meer over Sofia en zeehonden. 

 

BLOG – Onze Lieve Vrouwebasiliek in Zwolle

BLOG – Onze Lieve Vrouwebasiliek in Zwolle

Ook wel liefkozend ‘De Peperbus’ genoemd, naar de karakteristieke vorm van de toren. Toen ik 20 jaar geleden naar Zwolle verhuisde, bouwde Zwolle bewust niet hoger dan de Peperbus. Dat is losgelaten, waardoor er inmiddels super opwindende en prijswinnende architectuur (NOT) langs de A28 is verschenen. Neemt niet weg dat de Peperbus (gelukkig, maar N=1) nog altijd bepalend is voor de skyline van de binnenstad van Zwolle.

Een klim van 236 treden brengt je naar de eerste omgang. Dan zit je op zo’n 55 meter en kijk je ruim boven de stad uit. Tijdens de beklimming heb je op diverse plekken al mooi uitzicht over de de oude Hanzestad. Het trapje is niet heel breed, maar claustrofobisch wordt het niet. Ook niet als je afdalers voor je langs moet laten gaan.

De Onze Lieve Vrouwebasiliek is binnen van grote schoonheid. Over iedere vierkante meter kun je eindeloos vertellen, als je tenminste een beetje geïnteresseerd bent in geschiedenis en religie. Dat wij niet religieus zijn betekent natuurlijk niet dat we niet in kerken komen of niets met het geloof doen. Twee weken geleden verdiepten we ons bijvoorbeeld in de Russische Orthodoxe Kerk en afgelopen week deden we het Jodendom.

De kerk is onderdeel van de Thomas a Kempis parochie. Deze parochie is genoemd naar de Monnik die in een Zwols klooster zijn ‘Over de Navolging van Christus’ schreef. Na de Bijbel is dit het meest gelezen boek uit de Christelijke geschiedenis.

In de kerk ook het vaandel van de Rooms-Katholieke Middenstandsvereniging uit Zwolle. De menselijke factor van de middenstand vind ik ondergewaardeerd in de samenleving. Er zijn maar weinig plekken te vinden waar mensen vrijwillig zo vaak andere mensen ontmoeten. Denk alleen maar aan de winkels en de weekmarkt.

Na de stevige klim en de aansluitende inspannende middag tussen al die religieuze objecten wil de Mini even uitrusten in de banken: “Zo, heel comfortabel is dat niet zeg. Maar ja, dat heb je met al die pracht natuurlijk ook niet nodig.”

WAT.EEN.DAG — En morgen nog 1!

WAT.EEN.DAG — En morgen nog 1!

Om 6 uur in de ochtend reden we weg uit Zwolle voor het Friendly4Kids event in Rijswijk. Sofia had er zin in: veel gave workshops, toffe mensen en een kraam met haar spelletjes. We spraken schrijvers, creatieve types, juffen en meesters, opvoeders en natuurlijk ook kinderen. Sofia werkte zich uit de naad om de stand op tijd af te krijgen en mocht als klap op de vuurpijl samen met de wethouder het event openen (foto boven). Morgen (zondag 20 mei) nog een dag Friendly4kids (alles daarover vind je hier.

Sofia legt de spelletjes neer voor demonstraties. Het zou dag worden van MultiMany dacht ze, maar het werd de dag van Numberloor.

Het voordeel van vroeg op een event zijn: je kunt alles uitproberen voordat het druk wordt. Bij The Repair Kid mag je eindeloos slopen, op voorwaarde dat je wel iets leuks maakt uit de machines die je uit elkaar schroeft. Sofia wierp zich op een stofzuiger en een schroef/boormachine. Nadat ze de boel uit elkaar had, maakte ze er twee robots van. Onwijs toffe gastheer en workshop. 

Maar er zijn meer toffe workshops: reiki, yoga, mindfulness en robots bouwen op zonne-energie. Kinderen kunnen aquarellen, tekenen en klompen verven. Sofia genoot eindeloos.

Maar er moest natuurlijk wel gewerkt worden. Hier helpt Sofia bij het testen van Trafficars en Numberloor.

En aan het eind van een lange dag als iedereen weg is, dan duik je natuurlijk nog even met een collega verkopertje één van de springkussens in. Vermoeidheid is zooooo overgewaardeerd.

Morgen is er weer een dag. We zijn tussen 10.00 en 17.00 uur open in De Broodfabriek aan de Volmerlaan 12 in Rijswijk. Kom je ook een spelletje spelen of duik je met je kids in één van de andere kramen of ga je los op de workshops?

 

Zwemles

Zwemles

Sofia is sinds de geboorte helemaal wild van water. Overal waar ze het kan zocht ze het op en dat doet ze nog steeds. Reden om vanaf jongs af aan te werken aan haar zwemkunsten. We hebben zelf het één en ander gedaan, maar de echte credits voor Sofia’s vroege zwemkunsten gaan naar oma. Ze nam haar eindeloos mee naar het zwembad en oefende in haar eigen bad in de tuin.

Da’s 1.20m diep, dus tegenwoordig kan Sofia daar staan (zie onderstaande foto), maar hier duikt ze nog altijd spullen op van de bodem: vissen, ringen, etc.

Tegenwoordig zit Sofia daarnaast al bijna een jaar op Superspetters. Dat is een nieuwe zwemmethode van de KNZB die niet de klassieke A, B & C diploma’s oplevert, maar wel dezelfde vaardigheden (en meer) aanleert. Ze krijgen een zwembril en kleine flippers en leren op een hele speelse manier zwemmen. Eerst de wat eenvoudigere zwemstijlen als borst- en rugcrawl en schoolslag, maar momenteel is ze bezig met vlinderslag, duiken van hoge duikplanken en afstandszwemmen.

Vroeger was dat bad van oma met zijn 1.20m heeeeeel diep voor Sofia. Maar daar liet ze zich niet door afschrikken, zoals je ziet. In de foto als bonus overigens haar zeehond Olaf, op zijn rug op het luchtbed.

Toen ze net drie was, liepen we een deel van de Apalachian Trial in de VS. Geen stroompje of beekje was veilig voor haar en nee, de temperatuur maakte echt helemaal niets uit. Ook natte schoenen of een broek boeide voor geen meter (en nog niet).

De zee vindt ze magisch. En alles dat eruit komt is een traktatie. Hier zochten we met elkaar mosselen die we later kookten en bakten om het verschil te kunnen ervaren.

Eh ja, heel soms is ook een fontein een doelwit. In dit geval in Den Bosch (als ik het goed heb). Kan ook Maastricht zijn. Maar wat kun je een toffe schatten in zo’n fontein vinden. Wat dacht je van deze steen?

BLOG – Boek of film?

BLOG – Boek of film?

Wat vind je uiteindelijk leuker: het boek of de film? We namen de proef op de som met ‘In de ban van de Ring’.

Nadat we in 2016 de Hobbit in het Nederlands en het Russisch voorlazen, was 2017 het jaar van ‘In de Ban van de Ring’, ook weer in het Nederlands en het Russisch. Sofia smulde van iedere zin. En het hele jaar bepaalde ‘In de ban van de Ring’ al haar eigen projecten. Ze tekende scenes, of maakte ze van hout en klei. Uiteindelijk moest haar verjaardag ook in het thema worden gevierd en om haar vrienden kort het verhaal uit te leggen maakten we een introductie-film van 10 minuten.

Vorig jaar kregen veel vragen over de films: of Sofia ze al had bekeken en wat ze daarvan vond. Nee, dat had ze niet, omdat wij de grote films vanwege met name het geweld niet geschikt vinden voor iemand van die net 6 was. Aangespoord door wat bordspelletjes en verhalen van vrienden, groeide haar interesse in de films: of we niet een stukje konden kijken? Nou, vooruit dan (bijna 8): deel 1 van In de Ban van de Ring.

Haar conclusie is helder: “De film vertelt een ander verhaal en er gebeurt minder. Personen maken minder mee en doen onlogische dingen. De film is leuk, maar moet een andere naam hebben. ‘Het Avontuur’, of zo.”

Het boek wint dus.

Dit is de film die we maakten ter introductie van haar verjaardagsfeestje:

En hier vertelt Sofia over haar eerste grote literaire liefde: De Hobbit.

FILM – De Poffertjesbakker

FILM – De Poffertjesbakker

Wat wil je later worden? Brandweerman, piloot of toch de markt op en poffertjes bakken? Een groep kinderen die thuis onderwijs krijgt kruipt een dag in de huid van de poffertjesbakker.

En niet zomaar één, want de workshop werd verzorgd door Josefine, een hele goede en bijzondere vriendin die ik al vele jaren ken. Met haar JoJo Poffertjes leukt zij samen met echtgenoot Ferdi en crew mening Foodtruck-festival of bedrijfsevenement op. Jo maakte poffertjes bij de MTV Awards, op bevrijdingsfestivals, braderieën en staat wekelijks op de markten in Winterswijk en Dinxperlo. Binnenkort zie je dit topwijf met haar nieuwe Foodtruck in 24 Kitchen en Utopia.

Olaf Ontdekt de markt dus, met Poffertjes … en toppings.

Meer beroepen vind je hier. 

EVENT – Onze spelletjes spelen?

EVENT – Onze spelletjes spelen?

Voor het automatiseren van basisvaardigheden maken we heel veel gebruik van spelletjes. Een aantal van die spelletjes vonden we alleen in een niet-Nederlandse uitvoering en na wat overleg met vrienden hebben we toen besloten de leukste spelletjes te vertalen en die non-profit in Nederland aan te bieden. Inmiddels worden ze op worden ze breed ingezet: remedial teachers, door kinder coaches, ouders met thuiszitters, thuisonderwijzers, lagere scholen, in de naschoolse opvang en op het VMBO.

Spelletjes van Olaf Ontdekt zijn altijd kleurig en dynamisch vormgegeven en blijven leuk, ook als je ze als ouder 4 keer achter elkaar moet spelen. Je speelt ze binnen een minuut (de eerste keer 3 minuten), duren maximaal 20 minuten en je hebt er minder dan een vierkante meter voor nodig.

Spelletjes zitten in kleine doosjes, dus zijn makkelijk mee te nemen. Wij spelen ze in de trein, in een wachtkamer, in parken en noem maar op. Ieder spelletje is gericht op het automatiseren van een basisvaardigheid, zoals rekenen met breuken, tafels, cijferreeksen, optellen en aftrekken (ook boven 10) en omgaan met letters en woorden. 

De spelletjes hebben basisregels die je naar wens kunt uitbreiden. Zo groeit een spel mee met de spelersgroep en dekt zo een leeftijd af van tussen de 5-6 en 12+ jaar. Je mag op snelheid spelen, maar dat hoeft niet.

Zoals gezegd zijn de spelletjes van Olaf Ontdekt voor ons ook een onderwijsproject. Dat betekent dat Sofia (2010) op evenementen de speldemo’s verzorgt, maar ook helpt bij het vertalen en het vormgeven van folders of handleidingen. Ze bedacht ook de naam, want ‘Olaf’ is haar knuffel: een zeehond. Ze tekenende het logo, koos de kleurstelling en maakt bijvoorbeeld ook de tassen.

 

Kom je 19 of 20 mei in Rijswijk een spelletje spelen?  Je vindt ons op stand 1056.

BLOG – Dag van de onafhankelijkheid

BLOG – Dag van de onafhankelijkheid

Zoals we eerder dit jaar een Dag van de Duitse taal organiseerden, stonden we vandaag een hele dag stil bij de onafhankelijkheid van de staat Israël aangezien het land vandaag 70 jaar bestaat. 4 gezinnen met in totaal 10 kinderen organiseerden de afgelopen weken decentraal een dagonderdeel en dat brachten we vandaag bij elkaar: geschiedenis, keuken, cultuur, taal, aardrijkskunde, biologie, volkeren, geloof, muziek, spelletjes en lichaamsbeweging. Een volle dag, dus here we go.

Hierboven spelen de kinderen een traditioneel Israëlisch dobbelspelletje. Je hebt een pot met lekkere dingen: amandelen, rozijnen en krenten. De dobbelsteen heeft letters in het Hebreeuws en door die te rollen bepaal je het lot van je ‘pot’: wordt ie groter, veel groter, of iets kleiner?

Om het energieniveau overdag op peil te houden, waren er regionale snack: dadels, vijgen en olijven.

De snacks gebruikten we om uit te leggen wat er lokaal groeit en wat mensen op de been houdt. Daarvoor hadden we ook granaatappels en bladeren van druiven en vijgen.

Als je het hebt over Israël, dan heb je het ook over de religies in het land. Hier een deel van de attributen behorende bij de Joodse religie. Er was ook een keppeltje en een traditioneel gewaad voor mannen. En een Tora. Wow.

Voor de lunch aten we natuurlijk een passend gerecht. En dat maakten we met elkaar: Falafel. Een gefrituurd balletje gemaakt van gestampte kikkererwten, met koriander, knoflook, peterselie en wat peper. Vergat ik nog bijna komijn zeg. Dank voor de subtiele tip via WhatsApp. Die balletjes eet je in een pita-broodje met heel veel verse groente, zoals tomaat, komkommer, augurk, radijs.

En we zongen liedjes, in het Hebreeuws. Onze uitspraak zal niet briljant zijn geweest, maar dat mag de pret niet drukken.

Een volle dag dus met een gevarieerd onderwijsprogramma, mogelijk gemaakt door de inbreng van diverse ouders hun kennis, netwerk en talent. En tussendoor werd er ook nog buiten gespeeld en gefietst.

BLOG – Harrie Jekkers en zijn Klein Orkest

BLOG – Harrie Jekkers en zijn Klein Orkest

We vinden muziek en toneel belangrijk voor de vorming van een persoonlijkheid en de ontwikkeling van het jonge mens. Sofia moet zelf uitvinden wat ze mooi vindt en wat niet. We zoeken dus veel live-performances op en niet altijd in het theater, maar ook op straat of in een park.

Zaterdag 12 mei gingen we met elkaar naar “Later is al lang begonnen” van “Klein Orkest”, de band waarmee Harrie Jekkers mega successen scoorde in de jaren ’80.

Sofia kent de muziek van Jekkers goed. Het kinderalbum ‘Roltrap naar de Maan’ heeft ze grijs gedraaid en ze kan alle liedjes meezingen. Wij ook trouwens en draaien ook veel ander “Klein Orkest”. We zaten overigens op de eerste rij op het balkon. Fraaie plek.

Het Klein Orkest maakt geen come-back, maar doet een eenmalige toer met alle hits inclusief 3 songs van Roltrap naar de Maan. Helaas niet ‘de Kinderverslinder’, Sofia’s absolute favoriet. Wel kwamen oa. voorbij: Later is al lang begonnen, Over 100 Jaar, Laat mij maar alleen, De Leugenaar, Over de muur, Koos Werkeloos en Oh, oh Den Haag.

Jekkers praat de liedjes aan elkaar met anekdotes over het ontstaan en uit elkaar gaan van de band. Dat doet ie op zijn bekende manier en is vermakelijk, maar duurt hier en daar te lang waardoor hij het al beperkte tempo er volledig uithaalt.

De eer voor de doorbraak van de Nederpop in de jaren ’80 gaat in het verhaal van Jekkers naar Henny Vrienten met Doemaar. Zijn grapjes daarover zijn leuk en de muzikale gimmick is heerlijk subtiel. Maar het is onjuist, want het is natuurlijk Normaal dat met “Oerend Hard” (2) en “Alie” (12) al top-noteringen scoorde voordat Doemaar ook maar in de buurt van de top-20 kwam.

Met een vertelling over ‘anders mogen zijn’ probeert Jekkers de show wat diepgang te geven. Het idee is prima, de tekst geweldig en de gimmick met het krukje en het lampje zijn goed bedacht (zie boven). Maar fouten in de timing zorgen ervoor dat Jekkers het verhaal ‘op links’ nooit weet aan te sluiten bij de essentie van zijn liedjes, waardoor de show een onsamenhangend geheel blijft met de nodige ongemakkelijke, vergezochte bruggetjes.

Muzikaal bezien is de show super strak. De toetsenist (invaller) is fantastisch, waardoor het voor het Klein Orkest zo karakteristieke orgeltje ook echt de hoofdrol speelt. Zeer fraai en voor de jonge pianiste Sofia heel inspirerend om te zien en horen.

Het Klein Orkest ging ooit uit elkaar omdat ze klaar waren met bepaalde liedjes. Ze hadden geen zin meer om die verplichte hits te spelen. En dat hebben ze nog steeds niet. “Later is al lang begonnen” is professioneel in elkaar gezet om de bankrekening te spekken (hun goed recht), maar wordt niet met liefde gebracht.

Om zoveel mogelijk mensen te kunnen bereiken met zo min mogelijk optredens staat Het Klein Orkest in hele grote zalen. Met hun minimale kit en decor vallens ze op zo’n mega podium in het niet en dat maakt de ervaring er voor de kijker niet beter op.

De avond werd voor ons gemaakt door Sofia die “Leve het Nijlpaard” luidkeels meebrulde alsof ze met haar vriendinnen achter in de auto zat.

 

BLOG – 70 jaar Israël

BLOG – 70 jaar Israël

Op 14 mei bestaat Israël formeel 70 jaar. Reden voor het land om groots uit te pakken. Het hele jaar door wordt er teruggekeken en herdacht en niet voor niets startte de Giro dit jaar in Jerusalem. Israël heeft vanwege de familie-relatie en onze liefde voor geschiedenis een belangrijke plek in ons leven.

Hoewel we geen relatie hebben met één van de populaire religies, kan ik niet ontkennen dat het land grote indruk op me maakte. Ik had kippenvel toen ik bv vanuit mijn hotelmaker in Tiberias de vissers in hun kleine bootjes in de ochtendnevel zag uitvaren over het meer van Galilea (boven), of voor het eerst de Hoorns van Hattin bezocht, door de loopgraven liep van de oorlog die de Arabieren in 1973 begonnen op Yom Kippoer of toen ik samen met vrouw en 4-jarige dochter – die zelf liep – de berg Masada bij zonsopgang beklom.

Voordat de computer-navigatie zijn intrede deed, toerden we de wereld rond met een stratenboek. De jeugd van tegenwoordig kan zich daar maar moeilijk een voorstelling van maken, maar tijdens onze eerste reizen in Israël was bovenstaand boek onze gids. Ik kreeg het van een Auschwitz-overlevende die het land zelf ook met dit boek verkend had. De gids bracht ons naar alle uithoeken en volkeren en vertelt daar prachtig en neutraal over.

Israël is qua grootte vergelijkbaar met Nederland, maar heeft door het klimaat veel meer gezichten: bergen met sneeuw, woestijnen, vulkaankraters, relatief grote binnenlandse meren, moerassen, watervallen, heel veel historie en natuurlijk de mooiste stranden ter wereld. Je kunt er in de winter dus overdag skiën en snowboarden om de après-ski aan de middellandse zee opgeleukt te zien door wilde springende de dolfijnen.

Israël onderhoudt tientallen nationale parken waar natuur veelal wordt gecombineerd met geschiedenis. Die parken zijn voor iedereen toegankelijk. Soms gratis, maar meestal tegen een kleine vergoeding of donatie. Je kunt ook een kaart kopen waarmee je gratis toegang hebt tot alle parken en een zwik musea (en andere bijzondere plekken).

We komen er nu bijna 20 jaar vrij regelmatig, al verschilt de intensiteit. We hebben er een paar jaar zo’n beetje gewoond, maar zijn er ook wel een paar jaar op rij niet geweest. Maar in de tijd dat we daar waren deden we vaak een rondreis door het land op een thema: woestijnen, kruisvaarders, moderne strijd (na 1948), volkeren, religieus (veel smaken) Israël, etc. Bovenstaand boek kreeg ik bij vertrek op mijn lagere school en diende vooral visueel als inspiratiebron. 

Het boek onderscheidt zich in negatieve zin vanwege zijn denigrerende benadering van andere religies en is alleen daarom al een brandstapel waard, maar de tekeningen zijn mooi dus vandaar dat ik het nog heb. Bovenstaand het klooster van Sint Saba gelegen in de Negev-woestijn op loopafstand van de dode zee (die je in de achtergrond ziet). Het is er bloedheet en eenzamer wordt het niet. Dat past dan wel weer, want ‘monnik’ betekent ‘eenzame’.

Een paar jaar geleden liep ik vanaf Jerusalem nog naar het klooster van Sint Saba. Bij 35 graden in de ochtend was dat een pittige wandeling van een uurtje of 5 over bergen en langs talloze kuddes geiten. Na een sobere doch voedzame lunch volgde een prachtige rondleiding door het Klooster waarna ik op mijn gemak bij temperaturen van bijna 45 graden terug wandelde naar het altijd indrukwekkende Jerusalem.

Als je de foto van nu vergelijkt met de tekening van vroeger, dan zie je dat de Kloosterstad de afgelopen paar honderd jaar in omvang gehalveerd is. Kijk dan vooral naar de linkertoren die in de foto los staat, maar in de tekening deel uitmaakt van de stad. Neem wel in ogenschouw dat de foto ‘frontaal’ genomen is, terwijl de tekenaar verder naar rechts op de berg stond (om de dode zee mee te kunnen nemen).

Overigens is de Dode Zee nu niet meer zo vol en groot en het water staat meters minder hoog. Als je de foto op dezelfde plek als waar de tekenaar toen stond zou nemen, dan zie je de Dode Zee niet meer.

Met heel veel input van 3 andere gezinnen, zag onze ‘Israël-dag’ er uiteindelijk zo uit.