BLOG – Focus

BLOG – Focus

Op een parkeerplaats in Leiden zitten we tijdens het eten in “De Slaapkop” te praten over Mesopotamië en het Spijkerschrift. Dit ter voorbereiding op een workshop die Rients de Boer anderhalf uur later verzorgt in het Rijksmuseum van Oudheden. Sofia heeft er zin in. 

Sinterklaasmuziek buiten kondigt de lokale aankomst van de Goedheiligman aan. Sofia kijkt op: “Wat is dat?”

Ik leg uit dat ik vermoed dat Sinterklaas aankomt en dat we daar voorafgaand aan de workshop even langs kunnen gaan.

Ze overdenkt de situatie: “Maar dat gaat dan ten koste van tijd in het museum?”

“Ja, dat kan niet anders.”

Weer even stilte.

“Nou, nee. Ik heb hem vorige week in Eindhoven gezien. Liever naar het museum. Ga maar verder over de tijd en graden van die cirkel.”

Ik vertel over de beknopte geschiedenis, het ontstaan van ‘het uur’, de ‘zeven dagen van de week’ en de ‘360 graden van de cirkel’.

Peinzend: “Interessant. Zo oud dus.”

Getik op het dak van de camper kondigt de regen aan. Sofia kijkt op.

“Da’s ook niet leuk voor die kinderen die nu op Sinterklaas staan te wachten.”

Ze heeft een punt, maar ik verbaas me erover. Ze zit met haar hoofd diep in de oudheid, maar vindt ergens nog ruimte om de wereld om haar heen live te analyseren.

15 minuten later is het droog en pakken we onze jassen. RmO is 10 minuten lopen van de camper, maar we moeten er een beetje op tijd zijn, want Sofia wil eerst nog een keer de kleitabletten met Spijkerschrift zien.

Rients de Boer geeft een mooie introductie en Sofia luistert geïnteresseerd terwijl ze haar spijkerschrift oefent. Na een half uur uitleg krijgen we een tekst van een klei-tablet en mogen we zelf gaan vertalen om uit te vinden wat er op staat. Het prominente stuk van de Nineveh collectie blijkt een tegel van een binnenplaats van een koninklijk paleis. Sofia puzzelt fanatiek, speurt naar de letters en probeert de betekenis te snappen: “Wat een rare volgorde van de woorden zeg.”

Ruim 4 uur later meldt een suppoost dat het museum dicht is en hij vraagt vriendelijk of we het gebouw willen verlaten. Op weg naar de trap rent Sofia nog gauw een zaal in. Ze is terug voordat ik er erg in heb: “Daar zat nog een audio-link die ik nog niet gedaan had. Die heb ik even aangeklikt, zodat ik hem op de trap naar beneden kan luisteren.”

FILM – De Slaapkop

FILM – De Slaapkop

De zoektocht naar een goede camper duurde een jaar of twee. Dat was geen intensieve periode van zoeken, maar meer een op-en-af situatie. We wisten namelijk niet of een camper iets voor ons was en wat we dan nodig zouden hebben.

We spraken met gebruikers en gingen kijken bij dealers. Van een budget hadden we geen idee, dus we lieten vooral eerst de onderbuik spreken. We bekeken splinternieuwe campers, maar ook veel tweedehands. De oudste die we zagen was een omgebouwde Mercedes-bus uit 1976, de duurste een ding van ruim een ton.

Na al die bezoeken en gesprekken concludeerden we dat we niet enthousiast werden van die moderne ‘witte’ dozen. Dat zijn echt prachtige campers in rijke uitvoering (sommige met afwasmachine en heteluchtoven), maar we kregen er geen warm gevoel van. Het moest een oudje worden.

Verder hadden we nog een paar voorkeuren: Diesel, Duits en bijvoorkeur een fabrieksding. Zelfbouw heeft ook zijn charmes, maar aangezien ik niet over een ontwikkeld technisch inzicht (en bijbehorende creativiteit) beschik, gaf ik de voorkeur aan iets dat van A tot Z gedocumenteerd is en waarvan YouTube vol staat met DIY films.

Het werd een goed onderhouden 40 jaar oude Hymer op basis van een Mercedes chassis, motor en automatische versnellingsbak. We kochten hem particulier, bij John, een man met een prachtige levensvisie. De bus is ruim 6 en een halve meter, rijdt maximaal 100 km/uur en is dus geen snelheidsmonster. Maar hij is super degelijk en de aluminium opbouw het polyester dak maken hem onderhoudsarm. De zonnecellen op het dak, een grote watertank en gas-installatie voor koken/koelen/verwarmen maken dat we voor overnachtingen niet beperkt zijn tot campings, maar ook gebruik kunnen maken van de talloze camperplaatsen.

Sofia was 6 toen we hem bij John ophaalden. Voor haar een groot avontuur en ze besteedde de rest van de dag aan het verkennen van haar ‘mobiele speelparadijs’: slaapkamer met groot vast bed achter, badkamer, toilet, keuken, ruime zit/projecthoek en de cabine. Het meest fascineerde vond ze het hefbed in de kop van de camper, waarmee je in een handomdraai een volwaardige tweepersoonsslaapkamer maakt als de wagen stilstaat. ‘s Avonds meldde ze trots de naam van de bus: “De Slaapkop”, want “Je slaapt in de kop, als het ware.”

Nu ruim een jaar en 20.000 kilometer verder heeft “De Slaapkop” een duidelijke plek in ons leven. Hij faciliteert veel meerdaagse leermomenten in de ruime omgeving van ca. 500 km rond Zwolle: we reden de Romeinse Limes af tijdens de week van de Romeinen, bezochten vrienden in Berlijn,  maakten het vrijlaten van gezonde zeehonden mee en zagen Sinterklaas dus een keer niet in het prachtige Zwolle aankomen 🙂

Het was geen hele wilde investering en ik heb inmiddels zelf met dank aan steun en toeverlaat Nico (formeel een oom, maar in de praktijk eerder mijn broer) best een hoop geleerd over onderhoud en mechaniek. Terugkijkend op een jaar ‘Slaapkop’ kan ik niet anders dan constateren dat we zoiets wellicht een paar jaar eerder hadden moeten kopen.

FILM – De oesterzwam

FILM – De oesterzwam

We proberen zoveel mogelijk de interesses van Sofia te volgen en te faciliteren. Dat botst soms met onze planning en vraagt dan wat flexibiliteit, maar de ervaring leert dat dit het altijd meer dan waard is. In de video: Sofia deed mee aan de IVN inktzwamchallenge en won een oesterzwamfarm.

BLOG – Volle bak!

BLOG – Volle bak!

Wat waren er dit weekend een hoop toffe dingen te doen zeg!!! We begonnen zaterdag met een open dag op Pavarini circusschool in Zwolle. Met haar vriendjes deed ze vooral balansoefeningen en trainde ze met eenwielers.

Daarna was het tijd voor avondeten en aansluitend de Nacht van de Nacht bij Doepark Nooterhof in Zwolle. Een favoriet uitje van Sofia dat jaarlijks met rode letters in de agenda staat. Sofia pluisde diverse uilenballen uit, beleefde een nachtelijke speurtocht en was druk bij de egel-opvang.

Zondag begonnen we vroeg in de ochtend in Leiden. Na een treinreis vol verhalen over Griekse mythen en sagen, volgde in het Rijksmuseum van Oudheden een workshop kunstgeschiedenis in het Russisch over de Griekse Oudheid. Samen met haar vrienden dook Sofia in de wereld van Griekse Goden en Mythische figuren: ze luisterden, puzzelden, tekenden en discussieerden. Wat een waanzinnig gaaf museum is dit toch!

Na de intensieve workshop kunstgeschiedenis in het Rijksmuseum voor Oudheden is het weer tijd voor natuur! En als je dan toch in Leiden bent, dan loop je natuurlijk even bij de oudste Botanische tuin van Nederland naar binnen. Yep, de Hortus Botanicus van Leiden. De jonge mensen doken in de wereld van de vleesetende planten en bananenbomen!

 

De lange dag hebben we op ons gemak in de trein terug onder het genot van krentenbollen en komkommer afgesloten met een terugblik op de dag. Tekeningen en vondsten werden bekeken en besproken.

Wow, wat een weekend!!

BLOG – IVN Inktzwamchallenge

BLOG – IVN Inktzwamchallenge

We zijn gek op natuur en doen veel buiten. En de IVN scoort met al haar (nachtelijke) activiteiten en betrokken vrijwilligers hoog in ons onderwijsprogramma. Toch hadden we de Inktzwamchallenge gemist.

Dat niet alleen wij de IVN op de voet volgen bleek wel uit het grote aantal tips dat we kregen over de Inktzwamchallenge, naar aanleiding van onze blogpost en video over de Inktzwam.

We stuurden bovenstaande tekening van Sofia in. Sofia tekende eekhoorntjesbrood, een vliegenzwam, een aardappelbovist en diverse inktzwammen. Tussen de paddestoelen zit een egeltje een kleine inktzwam te tekenen, terwijl hij in de gaten wordt gehouden door een ratje.

Een blogpost bij de IVN toont echt prachtige tekeningen van veel inzenders. Super tof al die producties. Ook gaaf dat Sofia met haar tekening een paddenstoelen-kweekpakket heeft gewonnen, want dat wordt de komende weken vast erg leuk. Sofia besteedde overigens veel tijd aan de post van IVM en concludeerde dat de Paddenstoelenkoninging van Sandra Westgeest ook wel erg mooi is, net als alle stadia van de Inktzwam door ‘Natuurinjebroekzak’.

 

FILM – Schaduwtheater

FILM – Schaduwtheater

Materiaalverkenning doen we veelal projectmatig en vaak met inzet van externe partijen. Zo maakten we vorig jaar poppen voor schaduwtheater bij Wowlab in Enschede. Super, super tof. Ook dit jaar zijn de verwachtingen hoog.

En aangezien Sofia de smaak van schaduwtheater te pakken had, bouwden we bovenstaand dus een ad hoc theater voor haar in het raam en gingen we naar onderstaande Wajang Kancil inspiratievoorstelling + workshop.

“Maar wow, dat is tof, maar dat kost toch ook een extreme bak tijd?” Nou, dat valt dus mee. Kwestie van zoeken (Google Alerts bv) en het dan in je agenda regelen. En als je dan in een wat groter stedelijk gebied woont, dan blijken over een periode van enige maanden veel activiteiten gewoon op fietsafstand te zijn. Onderstaande workshop/voorstelling was ‘gewoon’ in Zwolle. Zo gaaf.

 

VLOG – Inktzwam

VLOG – Inktzwam

Sofia is gek op paddenstoelen. Ze speurt er doorlopend naar en ziet ze van grote afstand. Ze kent ook veel soorten. Meedoen met de IVN #inktzwamchallenge was dus een no-brainer. Ze maakte inkt van paddenstoelen en tekende daarmee:

In de tekening zien we diverse paddenstoelen. Rechtsboven: eekhoorntjesbrood en vliegenzwam. Links: een onbekende paddenstoel die op zeewier lijkt, die Sofia in het bos heeft gezien. Onderaan, van links naar rechts: aardappelbovist en drie inktzwammen in verschillende stadia van groei. Tussen de inktzwammen zit een egel die de vierde – hele kleine – inktzwam aan het schilderen is. Rechtsonder staat een klein ratje te kijken hoe egel tekent.

We maakten ook nog een film over hoe je inkt van een inktzwam maakt:

VLOG – Om leren gaan met geld

VLOG – Om leren gaan met geld

Wij vinden het belangrijk dat een mens op jonge leeftijd om leert gaan met geld. Daarvoor moet je kennis hebben van betaalmiddelen, kunnen rekenen, maar ook gevoel ontwikkelen bij wat iets mag kosten.

Voor de ontwikkeling van theoretische kennis over geld en betalen maken we bij Thuisonderwijs Oost-Nederland gebruik van materiaal van Eurowijs. Het is een initiatief van de Volksbank (oa. Regiobank) en verstrekt gratis leermateriaal over geld en betalen. De lespakketten zijn gebalanceerd, laagdrempelig en leuk.

Om te leren rekenen gebruiken we spelletjes die de basisvaardigheden automatiseren. Dat zijn kaart- en bordspellen, maar ook de nodige spelletjes die gebruik maken van spullen die je in de natuur vindt en dus erg leuk zijn in bos & park, op het strand en natuurlijk in de herfst.

Om gevoel te krijgen bij wat iets kost doen we boodschappen bij winkels waar de afstand tussen product en transactie klein is. Daar werken over het algemeen vakmensen die veel van hun product weten en goed om kunnen gaan met (jonge) mensen. Door Sofia de boodschappen uit te laten zoeken en  vooraf na te laten denken over wat iets kost ontstaat langzaam een gevoel bij gewicht en prijs.

BLOG – Van poffertjes naar intensieve uren over gewicht en inhoud

BLOG – Van poffertjes naar intensieve uren over gewicht en inhoud

Als je zelf (een deel van) het onderwijs voor je rekening neemt, dan heeft dat consequenties voor hoe je leeft. Het maakt daarbij niet uit of je voor Thuisonderwijs kiest of met een Thuiszitter geconfronteerd wordt. Je zult je manier van leven moeten aanpassen aan de nieuwe realiteit.

Je kunt de leermomenten verspreiden over de hele dag en gebruik maken van alles dat je tegenkomt. Dat kun je iedere dag, zeven dag per week. Of je dat doet en of je daar dan het maximale uit weet te halen, wordt vooral bepaald door hoe je in de film zit. Als onderwijs in je hoofd op een eiland zit, dan ga je anders met leren om, dan wanneer je het een integraal deel van je leven maakt.

Een leven lang leren is thuis een belangrijk credo. Vakken en vaardigheden lopen door elkaar en een activiteit wordt zoveel mogelijk gebruikt om diverse onderwerpen te onderzoeken en uit te diepen. En ja, een handeling kost dan meer tijd dan wanneer je het op routine invult, maar de opbrengst kan enorm zijn.

Neem het bakken van pannenkoeken. Dat kan in een kwartier, maar je kunt er ook drie uur over doen. Daar moet je in je planning dan rekening mee houden, want anders leidt het tot stress. Maar als je de basisvaardigheid automatiseert, dan doe je dat dus vanzelf.

Voor de lunch kozen we voor pannenkoeken en Sofia (2010) besloot ze zelf te bakken. Dat leidde tot een zeer intensieve sessie over gewichten en afmetingen, want ze pakte er een kookboek bij en vond in het recept iets raars: 4 1/2 dl melk: “Wat is dat?”

We spraken over inhoud (lxbxh) en het verschil met oppervlakte (lxb). Met een rolmaat namen we de maat van een sisal vloerkleed en daaruit berekende we de oppervlakte. Daarna gingen we met vloeistoffen en maatbekers aan de slag. We onderzochten het verschil tussen milliliter, centiliter, deciliter en liter en rekenen met inhoud.

Sofia ontdekte dat een deciliter olie lichter is dan een deciliter water. Dat leidde tot een gesprek over soortelijk gewicht en dichtheid. En diverse experimenten met een weegschaal en vloeistoffen die op elkaar drijven.

Toen werd het tijd voor het bakwerk. Ze koos volkoren spelt meel in plaats van bloem uit het recept, want “dat smaakt van zichzelf gewoon lekkerder.”

Zo leuk!