VLOG – Een dag aan de keukentafel

VLOG – Een dag aan de keukentafel

We schreven een blog over kleinschalig onderwijs dat meer is dan eenzaam schrijven aan de keukentafel. Daarop kregen we veel positieve reacties en stemt ons blij.

Er waren ook een aantal vragen en die gingen vooral over één aspect van ‘hoe wij het doen’: “Maar als je zo inzet op leren buiten en in groepen, heb je dan echt nooit dagen alleen thuis of aan de keukentafel?”

Mis geen film van Olaf Ontdekt! Abonneer je hier.

Het antwoord daarop geven we in de film:

 

BLOG – Hollandse nieuwe

BLOG – Hollandse nieuwe

Afgelopen donderdag mocht ik even terug naar de jaren ’90, toen ik iets met of in de vis deed. Als visboer mocht ik de salesafdeling van Detron inspireren over klanttevredenheid, efficiency en de grilligheid van het verkoopproces. Het was een topavond, wat niet heel verwonderlijk is, want Detron blijft gewoon de leukste ICT boer voor cloud en telefonie van het land.

Ter voorbereiding op die bijeenkomst maakte ik thuis vast wat haringen schoon. De Mini vond dat fantastisch om te zien en volgde het nauwgezet. Ze is gek op haring en proefde er gelijk één, maar kon helaas niet helpen, want ze had een hele hoop vrienden op bezoek waarmee ze projectmatig op onderzoek ging. Door haar interesse besloot ik het weekend erna een emmer haring te kopen om die samen met haar schoon te maken.

En zo stonden we zondagmiddag naast elkaar in de keuken haring schoon te maken. Het was natuurlijk even wennen voor haar, maar ze ging voortvarend (en precies als ze is) van start. “Traditioneel op de hand” lukte nog niet, maar op de plank ging het prima. En terwijl ze de haringen ontdeed van graat, ingewanden en huid, volgden we op radio 1 het verloop van de klassieker tussen Ajax en Feyenoord. Ze gingen met 0-0 de rust in: “Dat moet zo blijven, want dat is het beste voor PEC Zwolle,” aldus de Mini over ‘haar club’.

Ze genoot van het proces en telde de haringen die ze schoonmaakte. Uiteindelijk werden het er 5 van de 40. “Ik heb dus één-achtste van die emmer schoongemaakt!” zei ze triomfantelijk. “De volgende keer gaat het vast nog beter! Met Feyenoord ook, hoop ik dan maar.”

 

14 FILMS – De vooroordelen over Thuisonderwijs

14 FILMS – De vooroordelen over Thuisonderwijs

Vechten tegen ingesleten vooroordelen blijft lastig. Als je aangeeft dat je Thuisonderwijs doet, dan is dat in de eerste plaats de aanname dat je dan automatisch veroordeeld bent tot eenzaamheid aan de keukentafel. Vandaag ook weer: “Daar wordt zo’n kind niet gelukkig van.” Wellicht niet, maar voor het meerendeel van de kinderen dat buiten school opgeleid wordt is de wereld het leslokaal. Wat dat betreft is “Thuisonderwijs” net zo’n misplaatste term als “Passend Onderwijs”.

Mis geen film van Olaf Ontdekt! Abonneer je hier.

Laten we even een paar mythes de wereld uit helpen.

1. Het kind is eenzaam

Wacht even! Jij kunt wel 24 lease-auto’s met elkaar vergelijken, de goedkoopste leverancier van zonnecellen uitzoeken en helemaal zelfstandig een vakantie boeken, maar voor het vinden van vrienden ben je volledig afhankelijk van de school. Geloof je dat zelf?

Er zijn een paar honderd thuisonderwijzers in Nederland. Denk je echt dat we elkaar niet weten te vinden? En wat denk je van al die sport-, speel- en muziekclubs. Wij kunnen 7 dagen per week vrij plannen en maken daardoor waarschijnlijk meer gebruik van clubs dan welk schoolkind dan ook.

En denk aan al die workshops of evenementen van organisaties bij je om de hoek, zoals bijvoorbeeld het IVN.

En dan zijn er nog de bijeenkomsten die speciaal gericht zijn op kleinschalig onderwijs. Kampeerweken, trektochten en projectmatige onderwijsbijeenkomsten. En natuurlijke onze jaarlijkse NBTS party:

2. Die keukentafel

De meeste Thuisonderwijzers hebben inderdaad een keukentafel, maar toch leren we vooral buiten. In de natuur of in een museum. Waar we ook maar een onderwijsmogelijkheid zien die aansluit bij waar onze Mini op dat moment in geïnteresseerd is. En ja dat doen we veelal in groepen.

Of dit:

Of een fietstunnel schilderen:

Maar we hebben ook echt wel eens een dag in en om het huis of aan de keukentafel. Dat ziet er dan zo uit:

3. Maar als alles leren is, komt zo’n kind dan wel aan spelen toe?

Goede observatie! De essentie van thuisonderwijs is gelukkig zijn in de manier waarop je leeft, zoals je naar het leven kijkt, of zoals je levensovertuiging zegt. Spelen of spelend leren is daar een essentieel onderdeel in.

 

Of:

4. Maar wij zingen en dansen. En doen aan toneel. Dat kan thuis gewoon niet.

Oh.

5. Maar heb je zelf dan overal verstand van? 

Nee, maar daar zijn tig onderwijsmethodieken voor. En collega-Thuisonderwijzers, vrienden, vakspecialisten, schooldocenten, al die vrijwilligers in musea en bij natuurverenigingen en natuurlijk familie.

6. Leuk zeg, die boiler. Maar hoe doe je het dan met moeilijke onderwerpen, zoals de dood?

Goede vraag zeg! Nou zo:

7. Wow, tweetalig!

Yep, lezen en schrijven in Nederlands en Russisch. Engels is onderweg.

8. Maar zit er structuur in jullie onderwijs? 

Jazeker! Wij hebben ervoor gekozen om een onderwijsplan te maken. Sofia leeft immers in de Nederlandse maatschappij en op het moment dat ze naar school wil, zal ze aansluiting moeten hebben bij  de school van haar keuze. Ons plan is gebaseerd op het curriculum zoals basisscholen dat ook gebruiken en opgesteld in overleg met wetenschappers gespecialiseerd in leren en leermethodieken en diverse onderwijzers. Ons onderwijsplan en leerlingvolgsysteem is door diverse instanties beoordeeld en gecertificeerd. Ik zal hier volgende keer iets meer over vertellen en meer van laten zien.

En in dat volgsysteem gebruiken we veel video (foto’s, tekst) en een klein deel daarvan publiceren we dus online.

Wij voelen ons prettig bij een onderwijsplan, een Thuisonderwijsgroep en intervisie. Dat hoeft niet voor iedereen te gelden.

9. Oh, dus jullie weten alles beter? 

Nee. Integendeel. En we hebben zoals hierboven beschreven heel veel hulp gezocht en als je bewust kiest voor Thuisonderwijs dan kan dat ook: je regelt dan vooraf de tijd, zoekt leermethodes en stromingen uit en bouwt je leeromgeving. Als je in Nederland geen school kunt vinden die aansluit bij je levensovertuiging, dan is het geven van Thuisonderwijs een normale optie.

10. Huh, is Thuisonderwijs legaal? 

Ja.

11. Gaat het om veel kinderen? 

Ca 700 Nederlandse kinderen krijgen bewust Thuisonderwijs. Dat aantal stijgt jaarlijks licht, vooral doordat bestaande gezinnen meer kinderen krijgen. Verder zijn er ca. 100-150 kinderen van expats die een vorm van thuisonderwijs krijgen, omdat ze tijdelijk (1-2 jaar) in Nederland verblijven.

 

Mis geen film van Olaf Ontdekt! Abonneer je hier.

FILM – 2017: een jaar in de ban van de ring

FILM – 2017: een jaar in de ban van de ring

We lazen zo’n beetje alles van Tolkien voor in zowel het Nederlands en het Russisch. Sofia was (is) er dol op. Alles was dit jaar Tolkien in huize Van Veen. Tot en met haar verjaardag aan toe.

Maar niet al haar vriendjes kende het boek. Probleem? Niet echt: Sofia bedacht dat we even een film met een korte introductie zouden maken.

We gingen aan de bak. We maakten een script, zochten een idyllische locatie en sloegen aan het filmen. Het was een hilarische ervaring, maar we slaagden er niet in om alle 10 de geplande delen op tijd af te krijgen. Het werden er uiteindelijk 6.

Achter elkaar toch nog 10 minuten Lord of the Rings. Zelf gemaakt in onze eigen tuin in Rusland.

FILM – Olaf Ontdekt het hiernamaals

FILM – Olaf Ontdekt het hiernamaals

Het Rijksmuseum voor Oudheden in Leiden bezochten we in 2017 het vaakst. De tel ben ik kwijt, maar het gaat richting (over?) de tien. Dit keer doken we in de Oude Egyptenaren: het ontstaan, de handel, irrigatie, de godsdienst en het hiernamaals.

BLOG – Focus

BLOG – Focus

Op een parkeerplaats in Leiden zitten we tijdens het eten in “De Slaapkop” te praten over Mesopotamië en het Spijkerschrift. Dit ter voorbereiding op een workshop die Rients de Boer anderhalf uur later verzorgt in het Rijksmuseum van Oudheden. Sofia heeft er zin in. 

Sinterklaasmuziek buiten kondigt de lokale aankomst van de Goedheiligman aan. Sofia kijkt op: “Wat is dat?”

Ik leg uit dat ik vermoed dat Sinterklaas aankomt en dat we daar voorafgaand aan de workshop even langs kunnen gaan.

Ze overdenkt de situatie: “Maar dat gaat dan ten koste van tijd in het museum?”

“Ja, dat kan niet anders.”

Weer even stilte.

“Nou, nee. Ik heb hem vorige week in Eindhoven gezien. Liever naar het museum. Ga maar verder over de tijd en graden van die cirkel.”

Ik vertel over de beknopte geschiedenis, het ontstaan van ‘het uur’, de ‘zeven dagen van de week’ en de ‘360 graden van de cirkel’.

Peinzend: “Interessant. Zo oud dus.”

Getik op het dak van de camper kondigt de regen aan. Sofia kijkt op.

“Da’s ook niet leuk voor die kinderen die nu op Sinterklaas staan te wachten.”

Ze heeft een punt, maar ik verbaas me erover. Ze zit met haar hoofd diep in de oudheid, maar vindt ergens nog ruimte om de wereld om haar heen live te analyseren.

15 minuten later is het droog en pakken we onze jassen. RmO is 10 minuten lopen van de camper, maar we moeten er een beetje op tijd zijn, want Sofia wil eerst nog een keer de kleitabletten met Spijkerschrift zien.

Rients de Boer geeft een mooie introductie en Sofia luistert geïnteresseerd terwijl ze haar spijkerschrift oefent. Na een half uur uitleg krijgen we een tekst van een klei-tablet en mogen we zelf gaan vertalen om uit te vinden wat er op staat. Het prominente stuk van de Nineveh collectie blijkt een tegel van een binnenplaats van een koninklijk paleis. Sofia puzzelt fanatiek, speurt naar de letters en probeert de betekenis te snappen: “Wat een rare volgorde van de woorden zeg.”

Ruim 4 uur later meldt een suppoost dat het museum dicht is en hij vraagt vriendelijk of we het gebouw willen verlaten. Op weg naar de trap rent Sofia nog gauw een zaal in. Ze is terug voordat ik er erg in heb: “Daar zat nog een audio-link die ik nog niet gedaan had. Die heb ik even aangeklikt, zodat ik hem op de trap naar beneden kan luisteren.”

FILM – De Slaapkop

FILM – De Slaapkop

De zoektocht naar een goede camper duurde een jaar of twee. Dat was geen intensieve periode van zoeken, maar meer een op-en-af situatie. We wisten namelijk niet of een camper iets voor ons was en wat we dan nodig zouden hebben.

We spraken met gebruikers en gingen kijken bij dealers. Van een budget hadden we geen idee, dus we lieten vooral eerst de onderbuik spreken. We bekeken splinternieuwe campers, maar ook veel tweedehands. De oudste die we zagen was een omgebouwde Mercedes-bus uit 1976, de duurste een ding van ruim een ton.

Na al die bezoeken en gesprekken concludeerden we dat we niet enthousiast werden van die moderne ‘witte’ dozen. Dat zijn echt prachtige campers in rijke uitvoering (sommige met afwasmachine en heteluchtoven), maar we kregen er geen warm gevoel van. Het moest een oudje worden.

Verder hadden we nog een paar voorkeuren: Diesel, Duits en bijvoorkeur een fabrieksding. Zelfbouw heeft ook zijn charmes, maar aangezien ik niet over een ontwikkeld technisch inzicht (en bijbehorende creativiteit) beschik, gaf ik de voorkeur aan iets dat van A tot Z gedocumenteerd is en waarvan YouTube vol staat met DIY films.

Het werd een goed onderhouden 40 jaar oude Hymer op basis van een Mercedes chassis, motor en automatische versnellingsbak. We kochten hem particulier, bij John, een man met een prachtige levensvisie. De bus is ruim 6 en een halve meter, rijdt maximaal 100 km/uur en is dus geen snelheidsmonster. Maar hij is super degelijk en de aluminium opbouw het polyester dak maken hem onderhoudsarm. De zonnecellen op het dak, een grote watertank en gas-installatie voor koken/koelen/verwarmen maken dat we voor overnachtingen niet beperkt zijn tot campings, maar ook gebruik kunnen maken van de talloze camperplaatsen.

Sofia was 6 toen we hem bij John ophaalden. Voor haar een groot avontuur en ze besteedde de rest van de dag aan het verkennen van haar ‘mobiele speelparadijs’: slaapkamer met groot vast bed achter, badkamer, toilet, keuken, ruime zit/projecthoek en de cabine. Het meest fascineerde vond ze het hefbed in de kop van de camper, waarmee je in een handomdraai een volwaardige tweepersoonsslaapkamer maakt als de wagen stilstaat. ‘s Avonds meldde ze trots de naam van de bus: “De Slaapkop”, want “Je slaapt in de kop, als het ware.”

Nu ruim een jaar en 20.000 kilometer verder heeft “De Slaapkop” een duidelijke plek in ons leven. Hij faciliteert veel meerdaagse leermomenten in de ruime omgeving van ca. 500 km rond Zwolle: we reden de Romeinse Limes af tijdens de week van de Romeinen, bezochten vrienden in Berlijn,  maakten het vrijlaten van gezonde zeehonden mee en zagen Sinterklaas dus een keer niet in het prachtige Zwolle aankomen 🙂

Het was geen hele wilde investering en ik heb inmiddels zelf met dank aan steun en toeverlaat Nico (formeel een oom, maar in de praktijk eerder mijn broer) best een hoop geleerd over onderhoud en mechaniek. Terugkijkend op een jaar ‘Slaapkop’ kan ik niet anders dan constateren dat we zoiets wellicht een paar jaar eerder hadden moeten kopen.

FILM – De oesterzwam

FILM – De oesterzwam

We proberen zoveel mogelijk de interesses van Sofia te volgen en te faciliteren. Dat botst soms met onze planning en vraagt dan wat flexibiliteit, maar de ervaring leert dat dit het altijd meer dan waard is. In de video: Sofia deed mee aan de IVN inktzwamchallenge en won een oesterzwamfarm.