Broederband tijdens de Grijze Jagerdag 2019

Broederband tijdens de Grijze Jagerdag 2019

Boeken zijn grandioos. Helemaal opgaan in een waanzinnig verhaal. Wegdromen bij de hoofdrolspelers. Wat is er nou toffer dan het boek lezen? Nou, wat dacht je van het naspelen?

Sofia is gek op de Grijze Jager en Broederband van John Flanagan. Ze las reeds 23 deeltjes (in het Nederlands) en een aantal daarvan al 2 keer.

Eenmaal per jaar organiseert Uitgeverij Gottmer in samenwerking met Archeon De Grijze Jagerdag. In 2019 stond die in het teken van De Broederband: 4 kids die samen aan een wedstrijd meedoen. Je begrijpt het, die kans lieten Sofia en haar vrienden zich niet ontgaan.

Eerder al ontmoette Sofia de schrijver.

Zangvogels

Zangvogels

Dit jaar ontdekten we bij IVN Zwolle diverse laagdrempelige cursussen ‘Vogelzang’. Dat zijn een tiental groepswandelingen van ca. 90 minuten in de vroege ochtend door een natuurgebied om te luisteren naar de vogels. Stapje voor stapje leer je daar de soort bij. En zeker als de bladeren nog niet aan de takken zitten, dan is de kans groot dat je de zanger of zangeres ook nog kunt zien. Sofia en ik deden voor het eerst mee en het was een geweldige ervaring.

We hadden ons aangemeld voor de beginnerscursus en dat vond ik al best een drempel, want veel meer dan een gans of een meeuw wist ik niet te onderscheiden. De eerste wandeling was tamelijk confronterend, want al bij het verzamelen hoorde ik links en rechts wat mede-cursisten het prachtige vogelconcert om ons heen ontrafelen: “Een Roodborstje ergens rechts, achter ons een Koolmees en natuurlijk de reigers.”

Okay dan.

Maar tijdens de eerste wandeling bleken we niet de enige deelnemer zonder riante voorkennis en nog fijner: de twee geweldige begeleiders van de IVN behandelden iedereen als een beginner.

Vanuit je luie bed op een koude vrijdagochtend vogels spotten langs de Waal.

Het mooie van organisaties als de IVN, maar ook Er op Uit is dat je daar met liefhebbers te maken hebt. Mensen die vanuit zichzelf dagelijks bezig zijn met de natuur en die zo’n cursus zien als een middel om hun passie over te brengen op andere mensen. Intrinsieke motivatie heet dat en de energie die daarvan afkomt doet alles bij mensen en zeker bij een 8-jarige zoals Sofia.

Tien weken stapten we door prachtige gebieden rond Zwolle en luisterden we naar wat we hoorden. Soms was het koud, soms nat, maar dat deerde allemaal niets. En heel langzaam begonnen we zelf iets te snappen van die kakofonie aan geluiden die we zo ‘s ochtends vroeg hoorden.

We installeerden diverse apps op de telefoon en iPad (bv. ‘Vogelzang’ en ‘Vogels Europa’) om beter bekend te worden met het gezang. Na iedere wandeling kregen we een lijst doorgemaild met wat we gehoord en gezien hadden en zo konden we achteraf de geluiden nog even terug halen. Cursusgenoot Martin heeft bovendien een camera met serieuze lens laten inbouwen in zijn rechterarm en leverde dan de foto’s erbij.

Ik ontdekte dat ik het ongelofelijk rustgevend vind om in zo’n wolk van gezang op zoek te gaan naar die ene melodie en dan te ontdekken dat ik die zowel links als rechts van me hoor. Je zoekt iets dat je herkent zodat je hetgeen je niet herkent kunt isoleren om daar dan via een app, boek of medecursist een soort bij te zoeken. Het is een magische speurtocht.

Die herkenning van veel soorten maakt ook dat gewone handelingen bijzonder worden. Plots weet je wat je om je heen hoort en in veel gevallen wat er gebeurt. Bij het ophangen van de was in de tuin luisterde ik veel naar een audioboek of de radio, maar nu zijn het de vogels die me doen genieten.

Met Sofia ben ik in eiken bij ons in de straat eindeloos op zoek geweest naar de Kleine bonte specht die we bij toeval een keer hoorden. Dagen speurden we daarna met kijkers de boomtoppen af was de specht het gespreksonderwerp van de dag: “Heb je hem al gezien?”

Nu is de cursus afgelopen, maar de verrekijker en het vogelboek liggen nog altijd voor het grijpen en gaan vaak mee als we op pad gaan. En volgend jaar gaan we zeker weer met de IVN op pad.

Meer IVN:

 

Bomen

Bomen

Dit is Bernadet van der Veen uit Zwolle. Ze houdt van bomen, weet er echt alles van en kan er waanzinnig tof over vertellen. Als ze dit leest, gaat ze het direct nuanceren, want ze is nogal bescheiden. En ze is ook zo commercieel als een dronken zeekomkommer, dus daarom zet ik even wat links naar haar winkel onder elkaar.

Bernadet verzorgt Boomwandelingen in en rond Zwolle. Haar bedrijf heet ‘Er Uit’.

Bernadet maakt ook groene cadeautjes, zoals deze bomenwandeling van 5 kilometer rond de binnenstad van Zwolle. Waanzinnig leuk om te doen en super leerzaam. De gemeente Zwolle zou dit cadeau moeten doen aan iedere nieuwe bewoner, zodat onze mooie groene stad ook de waardering krijgt en houdt die de stad verdient.

Voor de volledigheid en transparantie: ik ken Bernadet alleen als de gepassioneerde reisleider en verteller die wandelingen verzorgt waar ik met Sofia aan deelneem als de agenda het toelaat. Er wordt voor dit bericht niet betaald en ik heb geen aandelen in de kaartset (maar ik adviseer je wel om het direct te kopen, want het is echt grandioos en maar zo uitverkocht) en net als jullie heb ik er gewoon Euro 6,95 voor betaald.

Wandelen met Bernadet betekent dat je anders naar de natuur leert kijken. Het klimaat is niet langer een vaag conceptueel onderwerp, maar wordt een binnenstadperkje dat helpt bij de bestrijding van hoog water, of een Beuk met een kale kruin die een kansloze strijd voert tegen de oplopende temperatuur.

Bernadet legt uit waarom een boom op een specifieke plek staat en hoe een park of een binnenstad ontstaan is. Maar ook hoeveel insectensoorten er eigenlijk afhankelijk zijn van een specifieke boomsoort.

En wist je dat kleurtjes in de bloesem van de paardenkastanje de insecten vertellen waar nog enige bestuiving nodig is?

Bij Bernardet gaat het om de kleine dingen in het grote plaatje: fauna, maanbomen, zonnebomen, takkenringen en -richtingen.

En dat wordt vol overtuiging en op bijzonder humoristische en ontwapenende manier gebracht.

Eigenlijk zou iedere stad een Bernadet moeten hebben. Plotseling snap je waarom specifieke bomen in de binnenstad of voor je huis staan. En waarom dat klimaat toch echt wel een dingetje is.

Eekhoorntjesbrood

Eekhoorntjesbrood

Yeah, paddenstoelentijd! En daar weet Mini het één en ander van. Hier vond ze eekhoorntjesbrood, maar niet een hele beste: “Het hoedje is wat rafelig en de poot lijkt opgevreten door wormen. Met een ui is er vast iets van te maken. Hebben we nog knoflook?”

 

FILM – Tijd voor de moestuin

FILM – Tijd voor de moestuin

In 2017 maakte Sofia haar eigen moestuin. Toen op basis van een natte-vinger-implementatie van de perfecte theorie over de mix van gewassen en hoe je met de grond om moet gaan. Dit jaar gaan we terug naar af via een Moestuinpakket van de IVN en noeste arbeid.

Het basisontwerp voor begin 2018: 14 gewassen. Ontwerp door Sofia zelf gemaakt op basis van de informatie die ze wist te vinden over de hoeveelheid licht die een gewas moet hebben (directe zon of half schaduw) en welke gewassen het beste bij elkaar passen.

Zaaien, verplanten en oogsten gebeurt op basis van de zaaikalender die IVN meeleverde.

Schoffelen, harken en spitten. Het is hard werken voor de Mini, maar ze geniet van ieder moment. En op blote voeten, al zijn haar klompen nooit ver weg.

Niet in het seizoen, maar ze gaat het toch proberen. Kijken wat het wordt 🙂

We maakten ook nog een een ‘unpacking’ film. Wat zit er eigenlijk in zo’n Moestuin-pakket?

Flashback Friday: eieren zoeken

Flashback Friday: eieren zoeken

In ons leerlingvolgsysteem maken we naast fysieke bewijsstukken (tekeningen, projectresultaten, etc) veel gebruik van foto’s en video om de voortgang van Sofia vast te leggen. Vooral video vinden we een handig instrument omdat je dan periodiek kunt terugkijken en beelden naast elkaar kunt bekijken en vergelijken.

En zo af en toe maakten we van een partij losse beelden een film om een moment met familie en vrienden vast te leggen. Die ervaring leidde uiteindelijk tot de huidige vlog-serie.

Over die films krijgen we best een hoop technische vragen. Hoe ben je begonnen, waarmee en wat was je achtergond? Kort en simpel: ik deed en doe fanatiek aan fotografie.

Hoewel film een ander tak van sport is, komen een aantal ervaringen wel overeen: compositie, licht, tegenlicht, timing, etc. Maar een video vereist echt een begin en eind. Dat lukt me in de vlogs niet altijd, maar wel steeds beter.

Dankzij de iPhone ging ik veel met video doen. Ik schoot alles met mijn telefoon en monteerde er ook alles op. Simpel en snel. Met veel ervaring kwamen andere tools. Maar het prille begin zat in simpele films die tot stand kwamen door het gewoon te doen: richten en in elkaar zetten in imovie.

Was dat gelijk goed? Nee. Kijk je het nog weleens terug? Ja.

En vanaf deze week werpen we iedere vrijdag een blik in het verleden met Flashback Friday. Vandaag gaan we 2 jaar terug in de tijd: we zochten eieren op de hei.

BLOG – Zon, Tolkien, witte steentjes en een picknick

BLOG – Zon, Tolkien, witte steentjes en een picknick

Prachtig weer vandaag, dus hele dag buiten gespeeld met een groep van 8 kinderen. Locatie was de IJssel bij Kampen. Er werden witte steentjes verzameld in het kader van een spel en natuurlijk werd er gesproken over de aankomende voorstelling van Rachèl.

Er werden spelletjes gespeeld en een van de kinderen droeg een gedicht van Tolkien voor. Natuurlijk was er tijd voor een picknick in de zon. Ook bezochten we een kinderboerderij, waar een Pauw pronkte met zijn veren.

Het lijkt wel lente! En dat begin maart!

De treinreis naar Kampen werd gebruikt om te lezen. David (links) leest de “Donald Duck”, Sofia (rechts) leest “De waanzinnige boomhut van 26 verdiepingen”. Daar was ze eerder deze week in de trein ook al druk mee, zoals in deze film te zien is.