Waarom we geschiedenis kozen als leidraad voor het onderwijs

Waarom we geschiedenis kozen als leidraad voor het onderwijs

Van alle vragen en opmerkingen die we krijgen over onze films en blogs steekt er qua frequentie één bovenuit: “Waarom doen jullie zoveel met geschiedenis?” Nou, omdat het voor ons het ideale middel is om intrinsieke motivatie te ontwikkelen. Hoe dat zit leg ik je kort uit.

Hoe zorgden ze ervoor dat ze vroeger zonder koelkast eten konden goed houden? We rookten vis, legden groenten in en weckten fruit (foto).

Toen we indertijd bezig waren met het bepalen van de onderwijsstrategie voor Sofia verdwaalden we in het bos van onderwijsmethodieken en benaderingen. Uiteindelijk was het ‘interessegestuurd leren’ dat ons aansprak omdat ‘interesse’ ontstaat vanuit de mix van gevoel en verstand. De essentie van het concept is dat je met het onderwijs de interesse van het jonge mens met elkaar uitdiept en om die interesse aan te wakkeren kun je materialen of ideeën aanbieden (niet opleggen).

Er zijn diverse methodieken die ‘interessegestuurd leren’ als uitgangspunt hebben, maar gek genoeg gaat geen enkele methodiek echt in op hetgeen nodig is wil de interesse van een jong mens lang aanhouden: de ontwikkeling van intrinsieke motivatie. Je kunt als ouder wel van alles aanbieden, maar als het niet direct aanslaat dan kom je niet verder dan een ‘leuke exercitie met beperkte diepgang’ met als gevolg dat de meeste jonge mensen aan 1001 projecten beginnen, maar niets afmaken.

Om te komen tot intrinsieke motivatie heb je beleving nodig en doorzettingsvermogen. Weer die mix van gevoel en verstand. Voor beleving kozen we verhalen/sagen en muziekles om het doorzettingsvermogen te ontwikkelen.

Muziek is altijd belangrijk geweest in het gezin en ondersteunend aan het ontwikkelen van doorzettingsvermogen. Ze speelt diverse instrumenten, maar is verslingerd aan de piano en laat geen gelegenheid voorbij gaan om te spelen, zoals hier op het NS Station in Enschede.

Geschiedenis leek ons een prima middel om die verhalen en muziek met elkaar te combineren. Het geeft ons de mogelijkheid om in elke interesse mee te gaan op het moment dat het speelt en je kunt probleemloos een bruggetje maken naar alle aspecten van het leven en naarmate Sofia zich ontwikkelt en haar wereld groter en dieper wordt groeit het model met haar mee.

Sofia kan zich uren concentreren op iets dat ze wil uitzoeken, cq uitvinden. En vieze handen maakt daarbij niet uit. Op de foto hielp ze met vrienden bij een opgraving in Katwijk en zat ze uren te schrapen en scheppen.

We zijn nu zo’n vier jaar verder en erg tevreden over deze aanpak. Door Sofia verzonnen verhalen of vragen zijn altijd het startpunt van een ontdekkingsreis. We ondersteunen haar beleving door voor te lezen uit boeken die een raakvlak hebben met het thema dat bij haar leeft en organiseren daar activiteiten op en passen muzieklessen en gezinsroutine (koken, eten) op aan zodat het doorlopend één geheel vormt.

De grootste uitdaging die we tot nu toe hebben is hoe deze aanpak te vertalen naar een passende groepsbenadering. We doen tenminste twee keer per week iets in groepsverband waarbij groepen in samenstelling wisselen. Ieder gezin heeft zijn eigen levensovertuiging en onderwijsmethodiek. Daarbij heeft ieder jong mens zijn eigen beleving, niveau en motivatie. Hoe krijgen we structuur in die live-situaties zodat het voorwerk van de diverse thuisonderwijzers op onderwerpen voor meerdere kinderen meerwaarde heeft? Het is een interessante puzzel waarvoor we tot op heden nog geen oplossing hebben, maar vast gaan vinden.