De Boer is de Keerl

De Boer is de Keerl

Sommige onderwijsprojecten denken we ver van te voren uit en hebben we op de plank liggen voor het moment dat de interesse bij Sofia ontstaat. Maar het gebeurt ook nog weleens dat er iets terloops wordt bedacht, zoals dit liedje.

Een paar maanden terug in de trein bedacht ze dat ze een liedje in Achterhoeks dialect wilde leren spelen dat in huis nog weleens gedraaid wordt. Een liedje van een stelletjes rockers die formeel gestopt zijn, maar zo heel af en toe nog optreden.

Zelf zag ze de band nooit live optreden en dat is misschien maar goed ook. Waar papa enthousiast wordt van de energie in de muziek en de songteksten is de mini van het absoluut gehoor. En aangezien die rockers niet altijd alles even foutloos spelen, gaat ze dat niet automatisch waarderen, hoe tof ze bepaalde liedjes in essentie ook vindt.

Ze zocht online de bladmuziek, maar kon die niet vinden. En dat lukte ons ook niet. Dus vroeg ze haar Russische lerares muziektechniek of ze de noten kon reproduceren door te luisteren naar het liedje. Dat lukte. En toen ging ze oefenen. En oefenenen. En nog meer oefenen.

Verderop in de straat woont Leon Moorman, bekend van hits als Naor Huus en Knooin. Het leek hem wel leuk om het liedje samen met de mini te spelen. En zo geschiedde.

Hilarische ervaringen waren dat, waar de mini haar Achterhoeks door één deur moet zien te krijgen met het Drents van Leon. Het is beide Nedersaksisch, maar kleine nuance-verschillen in de taal zorgt toch voor een net ander ritme in het zingen en spelen.

Een ware uitdaging voor de mini, zoals je kunt zien in de opperste concentratie in de film:

Er gebeuren hier rare dingen

Er gebeuren hier rare dingen

Een gecontroleerd toneelspel kun je natuurlijk altijd een verrassende wending geven. Zeker als vriendjes denken dat de Sint niet bestaat.

Hilariteit alom als je eerst in huis her en der de sporen van Ozosnel aantreft en in je speurtocht daarna ze dan ook op verschillende plekken buiten tegenkomt.

En het treft, want paardenmest is net wat we nodig hebben voor de fragiele rozenstruiken die we eerder dit jaar uit Sint-Petersburg meekregen. Die rozen zijn nakomelingen van de rozen die te vinden zijn in het grote park waarin Rusland stilstaat bij de onmetelijke inspanning die de bevolking van Leningrad moest leveren om 900 dagen belegering te overleven. Dus op die manier haakten we nog even terug naar wat we leerden tijdens onze vakantie afgelopen zomer.

Enfin de paardenpoep was het begin van een geweldige zoektocht naar sporen van Ozosnel in de buurt. Hopen zand werden geanalyseerd, net als uitwerpselen die hier en daar lagen. En thuis werden keutels van Ozosnel gedetermineerd om uit te vinden wat hij eet, dus wat hij lekker vindt. Dat kan namelijk de volgende keer in haar schoen en zo houd je de nachtploeg tevreden.

Meer Sinterklaas: De magie van de sage.

En natuurlijk dit epische gastoptreden van Sofia bij de beroemde Leon Moorman & Band:

De magie van de sage

De magie van de sage

“Daar is ie, daar is ie! Ik zie hem!”

Haar stem slaat over en ze danst op mijn schouders. Het laatste kwartier had ze daar gezeten en alle liedjes uit volle borst meegezongen. Haar ogen stonden gericht op de brug. Die moest open, want daarachter ligt het Zwarte Water met daarop de schuit van de Sint.

Negen is ze en helemaal geloven doet ze het niet meer. Maar ze houdt van de sage en de magie van het samen zijn, samen zingen en samen eten. Voor Sofia is Sinterklaas het feest van het jaar, maar niet om te krijgen. Ze vindt de cadeaus leuk, maar de liedjes en de gedichten leuker. Ze was er dit jaar zo druk mee dat ze er slecht van sliep.

Sofia naar Sinterklaas als potsenmaker, een karakter uit één van de boeken die ze leest.

Zaterdag 16 november sprong ze uit bed, om op de piano een groot aantal sinterklaasliedjes te spelen. Daarna oefende ze die op haar melodica, want die zou ze meenemen naar de intocht van Sinterklaas. Dit jaar ging ze niet verkleed als Piet, maar als potsemaker, naar een karakter uit de Grijze Jager van John Flanagan. Haar held oma ging mee en die zorgde bovendien voor de schmink, dus de dag was al goed voordat we op pad gingen.

Tussen de aankomst van de goedheiligman in de haven en de optocht aten we vis en gebakken kibbeling. Sofia speelde die bij elkaar met haar liedjes op de melodica.

Eenmaal thuis maakte ze een grote tekening voor in haar schoen en een planning voor wat ze de komende dagen nodig heeft om de ploeg van de sint te bedienen. Het boodschappenlijstje bevat appels, diverse kleuren wortels en ook ingrediënten voor allerhande gerechten voor de pieten.

Morgen gaat ze een gedicht maken bij de tekening. Dat wilde ze eigenlijk vandaag nog doen, maar het leek mij verstandiger dat ze een beetje op tijd haar bed zou opzoeken om het gebrek aan slaap van de nacht ervoor te compenseren. Dat deed ze uiteindelijk onder protest, maar pas nadat ze op de tekening schreef dat het gedicht morgen komt.

En zo begint voor ons een project van drie weken plezier en verwondering. Een periode waarin Sofia liedjes componeert en gedichten schrijft voor de Sint en zijn ploeg. Ze gaat bakken en koken. En de communicatie geschiedt via de schoen, want de Sint schrijft natuurlijk terug.

Daarnaast hebben we loodjes getrokken. Sofia bedenkt zelf de cadeaus voor haar slachtoffer, ontwerpt een surprise en schrijft de gedichten.

Ze is er enorm druk mee. En volledig uit zichzelf, dus aansporing is niet nodig.

Intrinsieke motivatie noemen we dat, dankzij de magie van het verhaal. En de liedjes.

 

 

Die onderwijsstaking

Die onderwijsstaking

Met oog op de onderwijsstaking vroeg Man bijt Hond zich af hoe ouders die dag een beetje leuk educatief kunnen invullen en daarom namen ze een kijkje op de werkvloer bij ons. Wij zijn thuisonderwijzers en leven de hele week zonder school, maar niet zonder onderwijs. De mini en ik gaven op basis van onze thuisonderwijsinvulling tips voor de dag en het verslag kun je hier bij SBS6 terugkijken (eerste item).

Zoals je in bovenstaande foto ziet combineerden we ballengooien met de tafel van 6. De mini toonde zich tijdens de opames een ware bikkel, want ze had wel een beetje last van inentingen die ze een dag eerder kreeg. De ploeg van “Man bijt Hond” had alle begrip en alle tijd en liet haar rustig op haar eigen manier de boel uitleggen en voordoen. Al met al was het een super leuke opnamesessie en dat plezier zie je ook terug in de reportage.

Tekst gaat verder onder de foto.

U leest thuisonderwijs en er schieten u gelijk een hoop vragen door het hoofd. De meest voor de handliggende is natuurlijk hoe we dat met vriendjes en het sociale aspect doen. En dat treft, want het sociale aspect van thuisonderwijs lieten we zien bij RTL Nieuws.

Maar u heeft natuurlijk meer vragen.  Hier vindt u een handig overzicht met de vragen die ons het meest over thuisonderwijs gesteld worden, de antwoorden en diverse films ter illustratie.

Als u een andere vraag heeft, dan hoor ik het graag. We hebben geen geheimen, er zijn hooguit dingen die u nog niet weet.