Bent u de partner van?

Bent u de partner van?

Lang geleden leerde ik in Nijkerk een meisje kennen. We begonnen samen een bedrijfje in webwinkels en gingen samenwonen. Na een jaar of drie deden we met een ander bedrijfje intranetten en vervolgens kwam er een telecombedrijf bij. We werkten keihard, vaak wel 7 dagen per week en soms wel 20 uur per dag (of we gingen de nacht door). Zij werkte aan onze software en opereerde vooral buiten beeld, terwijl ik altijd bezig was met producten en klanten en zodoende het gezicht was van de bedrijven die we samen hadden. In de wandelgangen aan medewerkers, op borrels en events stelde ze zich altijd keurig voor, waarna de andere kant standaard reageerde met “Ah, dus jij bent de partner van …”

In 2010 stopte ze met het technisch werk, nadat ze tot en met het breken van de vliezen met de software voor ons bedrijf was bezig geweest. Ze leefde zich daarna helemaal uit als moeder van een prachtige dochter, was de ultieme speelkameraad voor haar en zong en speelde liedjes, deed poppenvoorstellingen en speelde samen met Sofia alle boeken na die we met elkaar lazen, desnoods midden in de nacht.

In dat spel kwam de pure Ksenia boven drijven en daar wilde ze meer mee. Ze nam impro- en theaterles,  speelde in diverse gezelschappen en bekwaamde zich als trainingsactrice. Ze dook vervolgens in de Meisner Technique en vond daar haar ware drijfveer.

Meisner zegt je vast allemaal niets, maar deze technique hielp vele beroemdheden hun ware talent te ontdekken, zoals bv. Stephen Colbert, Diane Keaton, Tom Cruise, Amy Schumer, Jeff Goldblum, Robert Duvall en Grace Kelly.

De database-programmeur waar ik ooit mee ging samenwonen en een prachtige dochter mee kreeg, ontwikkelde vorig jaar een eigen solo theatervoorstelling. Dat was een aangrijpende show over de zoektocht naar de essentie van het leven.

En je voelt hem aankomen, want de eerste voorstelling smaakte naar meer. Dat werd “De Mantel”, een show die de Tweede Wereldoorlog beschouwt vanuit het oogpunt van de individuele mens. Het is een aangrijpende en confronterende vertelling over hoop en vrees. Over lijden en vergiffenis. Over onrecht en overleven. Komende week speelt ze voor het eerst delen van die tweede voorstelling voor publiek en dat gebeurt uitgerekend in de stad waar we elkaar voor het eerst tegenkwamen: de bibliotheek van Hoevelaken, in de stad Nijkerk.

Om daar warm voor te draaien verzorgde ze begin februari tijdens het huiskamerfestival ‘Muziek bij de Buren’ een aantal optredens in een grote huiskamer in Sneek. Tijdens die voorstelling vertelde ze over haar vertrek uit de USSR en de trektocht die haar als migrant via Israël, Polen en België uiteindelijk in Nederland bracht.

Dat was een prachtig weekend, waarin ik mee ging om haar te ondersteunen en hier en daar een foto en wat bewegende beelden te maken. Voor het eerst waren de rollen omgedraaid, want ik werd door de gastheer en -vrouw steevast aan gasten voorgesteld als “de partner van” en dat geeft me een overheerlijk gevoel.