Bent u de partner van?

Bent u de partner van?

Lang geleden leerde ik in Nijkerk een meisje kennen. We begonnen samen een bedrijfje in webwinkels en gingen samenwonen. Na een jaar of drie deden we met een ander bedrijfje intranetten en vervolgens kwam er een telecombedrijf bij. We werkten keihard, vaak wel 7 dagen per week en soms wel 20 uur per dag (of we gingen de nacht door).

Zij werkte aan onze software en opereerde vooral buiten beeld, terwijl ik altijd bezig was met producten en klanten en zodoende het gezicht was van de bedrijven die we samen hadden. In de wandelgangen aan medewerkers, op borrels en events stelde ze zich altijd keurig voor, waarna de andere kant standaard reageerde met “Ah, dus jij bent de partner van …”

In 2010 stopte ze met het technisch werk, nadat ze echt tot en met het breken van de vliezen met de software voor ons bedrijf was bezig geweest. Hardcore techniek tot het allerlaatste moment.

Ze leefde zich daarna helemaal uit als moeder van een prachtige dochter en raakte jarenlang geen toetsenbord meer aan. Ksenia was de ultieme speelkameraad en zong en speelde liedjes. Ze deed poppenvoorstellingen en speelde samen met Sofia alle boeken na die we met elkaar lazen, desnoods midden in de nacht.

In dat spel kwam de pure Ksenia boven drijven en daar wilde ze meer mee. Ze nam theaterles, speelde in diverse gezelschappen en bekwaamde zich als trainingsactrice. Ze volgde een paar meerjarige professionele acteeropleidingen, dook vervolgens in de Meisner Technique en vond daar haar ware drijfveer. Meisner zegt je vast niets, maar het hielp vele beroemdheden hun ware talent te ontdekken, zoals bv. Stephen Colbert, Diane Keaton, Tom Cruise, Amy Schumer, Jeff Goldblum, Robert Duvall en Grace Kelly.

De database-programmeur waar ik ooit mee ging samenwonen en een prachtige dochter mee kreeg, ontwikkelde daarna een eigen solo theatervoorstelling. Dat was een aangrijpende show waarin ze op zoek ging naar de essentie van leven. De voorstelling werd in West-Europa anderhalf jaar lang in theaters en op festivals voor kenners opgevoerd.

En je voelt hem aankomen, want die eerste voorstelling smaakte naar meer. Dat werd “Zij zagen Oorlog”, een show die het handelen van de mens in tijd van oorlog bestudeert. Het is een aangrijpende en confronterende vertelling over gelijkwaardigheid, hoop en vrees. Over lijden en vergiffenis. Over onrecht en overleven.

Ze speelde de eerste try outs in uitgerekend de stad waar we elkaar voor het eerst tegenkwamen: de bibliotheek van Hoevelaken, in de stad Nijkerk. Met hele goede recensies als gevolg.

Zij zagen Oorlog: deze solo-theatervoorstelling van ca. 75 minuten gaat op 27 september in première in de prachtige Zwolse Schouwburg Odeon. Dat heugelijk feit viert ze met een dubbele voorstelling: een matinee en avondvoorstelling. 

Om warm te draaien voor die try outs verzorgde ze de week ervoor tijdens het festival ‘Muziek bij de Buren’ een aantal optredens in een grote huiskamer in Sneek. Tijdens die voorstelling vertelde ze over haar vlucht uit de USSR en de trektocht die haar als migrant via Israël, Polen en België uiteindelijk in Nederland bracht.

Dat was in Sneek een prachtig weekend, waarin ik mee ging om haar te ondersteunen en hier en daar een foto en wat bewegende beelden te maken. Voor het eerst waren de rollen omgedraaid, want ik werd door de gastheer en -vrouw steevast aan gasten voorgesteld als “de partner van” en dat geeft me een overheerlijk gevoel.