Een jong mens kan de was doen …

In de keuken hebben we een oude 100 graden kraan die twee jaar terug na een lekkage al een keer is gerepareerd en weer is gaan lekken. Dit keer onherstelbaar, dus tijd om hem te vervangen door een moderne variant en daar maken we een onderwijsproject voor onze 10 jarige van.

Dat project begint bij de aankoop van de kraan. Ik selecteer een exemplaar dat voorzien is van een goede installatie-handleiding die stap voor stap uitlegt hoe je zo’n kraan moet vervangen.

Zo’n project bestaat uit diverse onderdelen: water-aansluiting, watersplitsing, overloopbescherming, kraan, boiler, etc. Ik kies een bouwpakket waar al die onderdelen in hun eigen doosje verpakt zitten, zodat het zoveel mogelijk voor zich wijst.

Het betekent dat we de ‘operatie’ beginnen met een hele partij dozen en dat komt best een beetje intimiderend over, maar alles heeft een begin en een eind en als je daartussen alle tijd kunt nemen die je nodig hebt, dan komt het altijd goed. Tijd om te installeren.

Uitgangspunten: er is alle tijd voor, dus geen haastwerk. Het gaat om het leren, dus niet per definitie om een werkende kraan. Als het jonge mens iets eng of moeilijk vindt, dan help ik als ouder. Ik beantwoord geen enkele vraag met een direct antwoord, maar met een wedervraag zodat ze zelf uiteindelijk haar eigen vraag beantwoordt.

We beginnen met een installatie-schema om door te nemen wat er precies aangesloten wordt, hoe de diverse onderdelen met elkaar werken en in welke volgorde we de aansluiting gaan bouwen. We namen door welk gereedschap er tenminste nodig is: steeksleutels, een waterpomptang en baco voor de leidingen en aansluitingen, tie wraps om losse leidingen weg te werken, cq. op zijn plek te houden. Misschien een hamer om iets ouds te verwijderen.

Dan kan het handwerk beginnen. Ze schroeft in de kelder de hoofdwaterkraan dicht en verwijdert de oude installatie: kraan, boiler, etc. Daarna maken we de kast zoveel mogelijk schoon.

Zonder gereedschap schroeven we de nieuwe leidingen aan elkaar om het water-circuit compleet te maken, zodat we op de tekening kunnen controleren of we iedere leiding op het goede punt hebben zitten en we geen onderdelen overhouden.

Als het circuit volgens de tekeningen klop, zet ze de leidingen vast en schroeft ze alles ze goed mogelijk in elkaar. Ik controleer het en draai hier en daar een moer wat vaster aan, maar de mini bouwde het hele circuit zelf op.

Door in de kelder de waterleiding weer open te draaien, brengt ze de druk terug.

Het moment van de waarheid.

En ja het werkt! De blijdschap is eindeloos.

Daarna volgt schoonmaken en opruimen, want dat hoort er ook bij.

Er blijven wat onderdelen over en die bekijken we: wat is de functie en waarom hebben we ze niet gebruikt? En wat gaan we daar dan nu meedoen? Bewaren of weggeven?

In ruim vier uur vervingen we uiteindelijk die kraan en tijdens dat proces leerden we plannen en inschatten welk gereedschap we voor welk onderdeel nodig was. We leerden vooral dat je vooraf niet moet laten intimideren door complexe tekeningen of stapels dozen met onderdelen. Als je stap voor stap de boel afwerkt, dan is dat boekje een keer uit, zijn de dozen leeg en stroomt er ‘gewoon’ weer water door de kraan.