Hallo Bogotá

Onderdeel van het culturele programma was een bezoek aan de waterbron waar de Inca’s een nederzetting omheen bouwden die zou uitgroeien tot de miljoenenstad Bogotá.

We zijn in Zuid-Amerika waar Sofia op uitnodiging meedoet aan de Latijns-Amerikaanse kampioenschappen Eenwieleren. Het kampioenschap duurt 12 dagen inclusief een cultureel programma. In die twaalf dagen strijdt ze in alle competities, krijgt ze een goed beeld van die Colombiaanse miljoenenstad en proeft ze veel lokale gerechten. Sofia is de enige deelnemer uit Europa, de rest komt uit de Amerika’s, waaronder Peru, Chili, Equador, El Salvador, Brazilië, Colombia, Verenigde Staten, Mexico, Argentinië en Bolivia.

In tegenstelling tot de competities in Europa en het WK kent Latijns-Amerika geen categorieën voor junioren of vrouwen. Sofia strijdt in alle disciplines dus met – voornamelijk – mannen.

We verblijven in een hotelkamer op de 31e verdieping. Het hotel ligt tegen de historische binnenstad aan. Het uitzicht is adembenemend.

Met bijna 11 miljoen inwoners is Bogotá een extreem grote stad. Als je in de binnenstad de bus pakt, dan doet die er 90 minuten over voordat hij de grens van de stad bereikt. En die bus heeft eigen busbanen, met eigen stoplichten en een beperkte aantal stops. Dus die kan gewoon doorrijden. Zo groot is de stad dus.

Door de hele stad vind je prachtige graffiti.

Natuurlijk begonnen we met een bezoek aan het standbeeld en diverse graffiti-uitingen die Policarpa Salavarrieta vereren. Dat is een verzetsstrijder die als spion tijdens de onafhankelijkheid belangrijk werd deed. Ze werd uiteindelijk op 14 november 1967 geëxecuteerd. In Colombia wordt op die datum nog altijd de Dag van de Colombiaanse Vrouwen gevierd.

De competities werden in de stad gereden. Voor de cross-country, uphill en downhill werd uitgeweken naar de bergen. De dag begon met een uitleg van de politie waar je wel en niet mocht rijden. Een deel van het bos wordt gebruikt door oorspronkelijke bewoners en daar dien je – ook als toerist – gewoon weg te blijven. Voor Sofia was het een geweldige ervaring om te ervaren hoe ze in Latijns-Amerika zo’n wedstrijd op zo’n beladen plek organiseren. En daar staan we op dat moment dn dan ook uitgebreid bij stil.

Een basketball-competitie met 9 teams was onderdeel van het toernooi. Sofia (in het rood) speelde mee in een multinationaal team met deelnemers uit Chili, Amerika en West-Colombia. Ze wonnen uiteindelijk goud door in de finale het Colombiaanse team te verslaan.

Voor de jonge Sofia was dit een mega ervaring. In België en Duitsland heeft ze wel eenwielerbasketball in fun-competities gespeeld. Maar hier ging het echt ergens om en het fanatisme was rond de wedstrijden goed merkbaar. Uiteindelijk wist ze zich door haar uitstekende techniek en wendbaarheid goed staande te houden.

Een uitgebreide culturele rondrit was onderdeel van de culturele kennismaking met de stad. Er waren trommels en traditioneel ijs (op basis van inca-kruiden). En er waren prachtige straatjes en pleinen waar de geschiedenis van werd verteld.

Ze behaalde vier podiumplaatsen, waarvan 3 x goud. Bij Sofia op haar Instagram meer in de vorm van bewegend beeld, zoals bijvoorbeeld: